1.
Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένηες, Μαρωνίτες, Λατίνοι, ξένοι τζ̆αι ντόπιοι, που κατοικούμεν τζ̆αι αγαπούμεν τούτον τον τόπον, δηλώννουμεν
ότι δεν θέλουμεν να ενωθεί με κανέναν κράτος, ούτε να μείνει μoιρασμένος.
Καλούμεν τα ελληνοκυπριακά τζ̆αι
τουρκοκυπριακά πολιτικά κόμματα που στηρίζουν την λύση να αναλάβουν
πρωτοβουλίες για να το κάμουν γνωστόν τζ̆αι ξεκάθαρον προς τους ξένους τζ̆αι προς τους Κυπραίους ούλλους, ότι τούτον εν η πεποίθηση αλλά τζ̆αι ο στρατηγικός στόχος της πλειοψηφίας του
λαού. Είναι η κυριόττερη σύγκλιση για την ασφάλειαν που χρειαζούμαστιν σήμμερα
για να ξεπεραστεί το αδιέξοδον, να γνωρίζει τζ̆αι να εμπιστεύεται η μια κοινότητα τους πραγματικούς στόχους της άλλης.
Καλούμεν τες πολιτικές δυνάμεις να στηρίξουν την προσπάθειαν των ηγετών για
λύσην, δείχνοντας τους έμπρακτα το πολιτικόν υπόβαθρον πάνω στο οποίον
θα χτιστεί η ομοσπονδία.
2. Εμάς που
υπογράφουμεν την δήλωσην τούτην, δεν επηρεάζεται η σκέψη μας που γόητρα παλιών
πολέμων. Δρούμεν μαζίν ορθολογικά για την ειρήνην τζ̆αι το κοινόν μας μέλλον. Καλούμεν τους
ηγέτες να απελευθερωθούν που τα όποια γόητρα τζ̆αι να επικεντρωθούν στην δουλειάν να ξεπεραστούν οι δυσκολίες. Καλούμεν
τους να σταματήσουν να σπαταλούν ενέργειαν να ρίξει ο ένας τον άλλον που το
γόητρον του τζ̆αι να χάννουν
τον χρόνον ποιου εν τα φταισίματα, Ο κόσμος χρειάζεται να του δείξουν στην
πράξην πώς θα λειτουργήσει αρμονικά η αυριανή μας ομοσπονδία.
3. Εμείς
μελετούμεν τα γεγονότα για να δημιουργήσουμεν άποψην για το παρελθόν τζ̆αι να εμπνευστούμεν για έναν όμορφον τζ̆αι ειρηνικόν μέλλον. Οι ηγέτες να καλέσουν
τους θεσμούς παιδείας των θκυ̮ο κοινοτήτων
να δηλώσουν ότι εν΄ προσηλωμένοι σε μιαν εκπαίδευσην που σέβεται την
ιστορίαν σαν επιστήμην τζ̆αι όι σαν
πολιτικόν εργαλείον, τζ̆αι που σέβεται τους μαθητές σαν ανθρώπους
ελεύθερους, να έχουν δικήν τους κρίσην για τα γενονότα.
4. Καλούμεν
τα κόμματα που λαλούν ότι θέλουν λύσην να δηλώσουν ότι απέχουν που οποιανδήποτε
προεκλογικήν δραστηριότηταν μέχρι τζ̆αι 4 μήνες πριν τες εκλογές για να δώσουν χώρον τζ̆αι χρόνον στους ηγέτες να καταλήξει η
τρέχουσα προσπάθεια τους, ή να προχωρήσει σε σημείον μη επιστροφής, έτσι που να
την συνεχίσει όποιος τζ̆αι να εκλεγεί
αν δεν προλάβουν. Καλούμεν τους ηγέτες να προσηλωθούν πάνω στα σημαντικά
προβλήματα για να έχουμεν σύντομα τες τελικές συγκλίσεις που θα ορίσουν την
λύσην. Επιθυμούμεν οι επόμενες εκλογές να είναι ομοσπονδιακές τζ̆αι να ψηφίσουμεν ούλλοι οι Κυπραίοι τους
άρχοντες ποννά εφαρμόσουν την λύσην τζ̆αι θα θεμελιώσουν την ομοσπονδιακήν ειρήνην στον τόπον.
5.
Προσκαλούμεν τα κόμματα, τες οργανώσεις, τους ενεργούς πολίτες να αναλάβουν
πρωτοβουλίες ενημέρωσης του λαού. Όπως φτάννουμεν στα δύσκολα με το θέμαν της
ασφάλειας, να οργανωθούν δικοινοτικές συγκεντρώσεις όπου ΤΚ πολιτικοί της λύσης
να εκθέσουν στο ελληνοκυπριακόν ακροατήριον την αντίληψην τζ̆αι τους φόβους των ΤΚ για την ασφάλειαν τζ̆αι ΕΚ πολιτικοί της λύσης να
εξηγήσουν σε τουρκοκυπριακά ακροατήρια την αντίληψην τζ̆αι τους φόβους των ΕΚ. Καλούμεν πρωτοποριακές
οργανώσεις της κοινωνίας, πολιτιστικές οργανώσεις, συνδέσμους καλλιτεχνών,
επαγγελματιών, να τολμήσουν να κάμουν το βήμαν για την πιο ειρηνικήν ένωσην,
δημιουργώντας δικοινοτικές ομοσπονδίες, διόντας στες οργανώσεις τζ̆αινούρκαν δυναμικήν απευθυνόμενοι σε
ούλλους τους Κυπραίους.
6. Η σημμερινή κρίση δείχνει ότι τα
αδιέξοδα μας στην Κύπρον δεν μπορούν να ξεπεραστούν ούτε με επιβολήν της άποψης
μιας αριθμητικής πλειοψηφίας που μιαν κοινότηταν πα΄ στην άλλην, ούτε με το
βέτο μιας μειοψηφίας που μπλοκκάρει, ούτε με την προσφυγήν στην βίαν από τρίτα
κράτη που διαθέτουν στρατιωτικήν ισχύν, ούτε με τον αποκλεισμόν ή με αποχώρησην
της μιας κοινότητας που τες πολιτικές αποφάσεις. Καλούμεν
τους ηγέτες να γινούν πιο σοφοί τζ̆αι πολιτικά πιο δυνατοί που τα διδάγματα της κρίσης.
Πρωτοβουλία
Κυπρίων Μπλόγκερ, για να έβρουν την
πολιτικήν βούλησην μιας τελευταίας σύγκλισης για την ασφάλειαν τζ̆αι την διακυβέρνησην αποκλείοντας ότι φοβίζει τους
αθρώπους που θα ψηφίσουν την μέλλουσαν συμφωνίαν.
Ο κόσμος έξω από τη Βουλή χειροκρότησε σήμερα μόνο την Γενική Ελέγκτρια. Γιουχάισε όλους τους υπόλοιπους. Κι ελπίζω αυτό να συμπεριλαμβάνει και τους βουλευτές που φέρουν σημαντική ευθύνη για όσα γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν και οι οποίοι έσπευσαν να μαζέψουν ψήφους για τα κόμματά τους με αναφορές στο θέμα του ρεύματος από τα κατεχόμενα. Κάτι που οι ίδιοι, αν ήταν στην κυβέρνηση, δεν θα μπορούσαν να αποφύγουν.
Τι φκάλλει έναν Κυπραίο στον δρόμο;
Ο Κυπραίος εφκήκε στον δρόμο όταν αντιλήφθηκε πως η διαφθορά του πολιτικού συστήματος όπως το βιώνει τα τελευταία χρόνια, η μετριότητα που επικροτούσε με την ελπίδα να βολέψει την κόρη τζαι τον γιό του, δεν είναι μια βιώσιμη κατάσταση. Πως η μετριότητα, εν τέλει, σκοτώνει.
Όμως το σύστημα δεν αφήνει τον κόσμο να του ξεφύγει τόσο εύκολα. Αρχίσαμε χωρίς κομματικό χρώμα. Τώρα κάμποσοι «πατριωτικοί» αριστεροί ήρθαν στο προσκήνιο, επιβάλλοντας εμμέσως εθνικούς ύμνους, στάσεις προσοχής και δεξιά χέρια σε ανάταση.
Η αντίθετη άποψη ακόμα ακούγεται, και εγώ είμαι έτοιμος να διαδηλώσω δίπλα από κάποιον με τον οποίο διαφωνώ, όμως δεν νιώθω άνετα όταν την στιγμή που συνειδητά απέχω από το να προωθώ την πολιτική μου γνώμη σε άλλα θέματα, οι κολλημένοι επιμένουν να αναφωνούν «ζήτω η Ελλάδα» και να μας σπρώχνουν προς τα ανοιχτά χέρια των πολιτικάντηδων που περιμένουν την κάθε ευκαιρία να μετρήσουν ψήφους επί πτωμάτων.
Δεν μπορώ όμως να μην διαμαρτυρηθώ και να αφήσω πεδίο βλακείας σκοτεινόν στους αριστερίζοντες εθνικιστές. Από την μία γιατί αυτό δίνει δικαιολογίες στον ευθυνόφοβο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και από την άλλη γιατί όλοι έχουμε λόγους να είμαστε θυμωμένοι, όχι μόνο οι γραφικοί αντι-ΑΚΕΛικοί.
Ο απλός κόσμος ξεκινά πάντα από συντηρητικές θέσεις, τι να κάνουμε; Φωνάζει όταν απειληθεί η ασφάλεια αυτού και των παιδιών του, όταν όλα δείχνουν πως η επιχείρησή του θα φουντάρει εξ αιτίας λαθών άλλων. Μιλάμε με όρους όπως «ήρωες» για ανθρώπους που ήθελαν να ζήσουν και οι πλείστοι εκ των οποίων δεν ήξεραν τι τους περίμενε και «προδότες» για ανθρώπους απλά εγκληματικά ανεύθυνους γιατί αυτή τη γλώσσα ξέρουμε.
Από εκεί και πέρα όμως αρχίζει η αμφισβήτηση. Η υποβόσκουσα υποψία του Κύπριου ότι οι κομματικές ελίτ αποτελούνται από ένα μάτσο επικίνδυνα μέτριους ανθρώπους επιβεβαιώνεται και δημιουργεί αντισώματα πραγματικής αμφιβολίας: «Γιατί είναι αυτοί οι άνθρωποι εδώ; Ποιές από τις δικές μου πράξεις ενθάρρυναν την κατάσταση ατιμωρησίας;»
Ο ιός του κατεστημένου μεταλλάσεται γρήγορα και ύπουλα. Γρήγορα το σύστημα, από τους μικρούς μέχρι τους μεγάλους, έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το σοκ του κόσμου για την παροχή ρεύματος από τα κατεχόμενα, μια δυσάρεστη έκπληξη μόνο για όσους εξακολουθούν να παίρνουν τοις μετρητοίς το Δόγμα Δεν Ξεχνώ.
Ο κόσμος που βρέθηκε τις πρώτες μέρες στο Προεδρικό και εξακολουθεί να επανέρχεται διαφωνεί σε πολλά. Στην οικονομία, στο κυπριακό, στην κοινωνική πολιτική. Όμως συμφωνεί σε ένα πράγμα: στο πως από δω και πέρα, δεν κουκουλώνουμε τίποτα. Κανείς δεν πλήρωσε για την Ήλιος, κανείς για το χρηματιστήριο, κανείς για την εκμετάλλευση των προσφύγων για χάρη του «οικονομικού θαύματος» (αναζητείστε το, δείτε το), κανείς για το πραξικόπημα (ούτε τούτος).
Εδώ μας θέλω. Πάμε για να πούμε μια άλλη άποψη; Πάμε για να αρνηθούμε μαζικά τον κολοεθνικό ύμνο τους και να θυμίσουμε γιατί διαδηλώνουμε;
Ένας τρόπος υπάρχει να προσπεράσουμε τις μικροπολιτικές διαιρέσεις που ανησυχούμε πως θα καπελώσουν την πρώτη πραγματικά μαζική διαμαρτυρία της ε/κ κοινότητας που είδαμε τα τελευταία 50 χρόνια.
Κι αυτό είναι πως, πέρα από τις εγκληματικές ευθύνες του Προέδρου, του υπουργικού συμβουλίου και των επιτελείων τους, πέρα από την ημιμάθεια των μελών του ΓΕΕΦ, πέρα από την ανεπάρκεια της επιτροπής Άμυνας και όλων των βουλευτών που είχαν δει την έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας, πέρα από την ανυπαρξία του γενικού εισαγγελέα και των βοηθών του, η έκρηξη των 98 εμπορευματοκιβωτίων αντικατοπτρίζει σε μεγαλύτερη κλίμακα τους μικρούς συμβιβασμούς στην ασφάλεια, στην μεθοδικότητα, στην σοβαρότητα που κάνουμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.
Την βαρεμάρα του κάθε δημόσιου υπάλληλου που αρχίζει να κλείνει τα πάντα από τις 14:15 για να είναι έτοιμος να εξαφανιστεί στις 14:30 ακριβώς.
Την αδιαφορία του στρατιώτη και των αξιωματικών του σε κάθε στρατόπεδο, οι οποίοι μαζεύουν τα βιβλία ελέγχου των αποθηκών των πυρομαχικών από πριν και τα υπογράφουν προκαταβολικά για να μην κάνουν κανονική περιπολία.
Το ασυνείδητο θράσος κάποιου που γνωρίζει πως υπάρχουν περικοπές στο νερό αλλά επιμένει να ραντίζει αβέρτα με το λάστιχο το πεζοδρόμιο.
Την ευκολία με την οποία κάποιος δεν βάζει ζώνη ή κράνος όταν οδηγεί.
Την αδιαφορία με την οποία προωθούμε τον «δικό μας» με μέσο για μια θέση την οποία δεν αξίζει, έτοιμοι παράλληλα να ξεκατινιάσουμε όποιον άλλο το κάνει.
«Ο απλός κοινός νους καταλαμβαίνει περισσότερα» είπε μια κυρία σε μια από τις διαδηλώσεις. Όχι όμως καλή μου κυρία, ο «απλός κοινός νους» ήταν αυτός που μας έφερε ως εδώ γιατί βρίσκεται σε όλες τις βαθμίδες της εξουσίας αντί για ανθρώπους αποδεδειγμένα ικανούς πέραν του μέσου όρου. Η ηγεσία μας είναι μέτρια – και εκεί είναι το πρόβλημα.
Μαζί τους φάγαμε τους 13 της βάσης στο Ζύγι. Οι νοοτροπίες που οδήγησαν μέχρι εδώ είναι δικές μας, όχι μόνο των άλλων. Είναι η φυσική κατάληξη της στάσης του «άεισ’ το για ύστερα». Της προσωρινότητας και του ερασιτεχνισμού των δομών μας, γιατί ζούμε με το όνειρο πως μια μέρα, όταν λυθεί το Κυπριακό, όταν έρθουν οι εξωγήινοι, όταν τελειώσει η πλατεία Ελευθερίας, θα τις ολοκληρώσουμε και θα τις δούμε σοβαρά.
Την Τρίτη η μισοτέλειωτη πλατεία Ελευθερίας εγέμωσε. Ετελειώσαμεν την μόνοι μας. Η μισοτέλειωτη δημοκρατία μας μπήκε στον δρόμο του να ολοκληρωθεί γιατί δεν έχουμε άλλο χρόνο να περιμένουμε. Διαφωνούμε σε όλα τα υπόλοιπα, αλλά στο προεδρικό δεν παίρνουμε πολιτικές ταυτότητες, γιατί συμφωνούμε πως το κράτος μας το θέλουμε να λειτουργεί και να αποδίδει δικαιοσύνη ανεξαρτήτως αξιώματος. Και όποιος πάει με εμβλήματα για να προωθήσει το κόμμα του, την ομαδούλα του, καταλαμβαίνει ότι δεν χωράει εδώ.
Η νέα μέρα της Κύπρου είναι οδυνηρή. Αναμένονται, ίσως, παροδικές νεφώσεις δακρυγόνων. Όμως ξημέρωσε.
Μια ομάδα κέρδισε, μια ομάδα έχασε. Κάποιοι βγήκαν και σμπαράλιασαν προεκλογικά περίπτερα κι ένα μπαρ, όλοι άρχισαν να αντιδρούν, οι μεν είπαν στους δε «αυτά κάνετε;», οι δε είπαν στους μεν «αυτά δεν κάνετε κι εσείς;» και χωρίς κανείς να έχει επί της ουσίας δίκιο, οι κάφροι του πληκτρολογίου πήραν τη σκυτάλη από τους κάφρους των γηπέδων. Οι κομματάρχες έτριψαν τα χέρια με ικανοποίηση, έχοντας βρει μια ιδανική ευκαιρία να καταπολεμήσουν την απάθεια και την απαξίωση που νιώθουν οι πάντες εναντίον τους.
Αλλά όλο αυτό που μένει είναι οι τραυματίες, μια κατεστραμμένη επιχείρηση και μια αίσθηση ανασφάλειας. Μολότοφ και ξύλο ούτε καν για ιδέες, αλλά στο πλαίσιο ενός εντελώς στημένου θεάματος διεφθαρμένων μεγαλοπαραγόντων. Άλλοι, κάπου, επαναστατούν. Εμείς έχουμε μόνο στρατιωτάκια.
Καλώς καταδίκασαν στο διαδίκτυο [και μιλώ κυρίως για απλό, νέο κόσμο, όχι για ψευδοϋποψηφίους] όσοι καταδίκασαν τα επεισόδια της Τετάρτης, τα οποία ως εφαρμογή της θεωρίας περί επανάληψης της ιστορίας, ήταν η φάρσα που αντικατέστησε την τραγωδία της περασμένης εβδομάδας στην Αθήνα. Όμως μόνο στο πλαίσιο του στημένου παιχνιδιού και φυσικά για τους λανθασμένους λόγους. Όπως σώπασαν οι «αριστεροί» για την επίθεση, έτσι σωπαίνουν και οι «δεξιοί» όταν κάποιοι δέρνουν αλλοδαπούς ή καταστρέφουν αυτοκίνητα Τουρκοκυπρίων.
Οι πάντες έσπευσαν να επιβεβαιώσουν τη θέση τους για τους «άλλους». Και χωρίς να τους ενδιαφέρει το ότι οι δρόμοι έγιναν για μια νύχτα πεδίο μάχης ηλιθίων, άγονται και φέρονται στις γραμμές του προεκλογικού θεάτρου.
Οι ίδιοι ψευδοηγέτες που οι περισσότεροι από εμάς μαθαίνουμε σιγά σιγά να θεωρούμε παρωχημένους, γραφικούς και άσχετους, βρήκαν χρυσάφι. Ανάσαναν λίγο από το φόβο της αποχής και της ψήφου διαμαρτυρίας. Γιατί είναι οι μόνοι που κερδίζουν όταν, αντί να δουλεύουν για εμάς, δουλεύουν εμάς προς ίδιον όφελος.
Μια ομάδα κέρδισε, μια ομάδα έχασε. Κάποιοι βγήκαν και σμπαράλιασαν προεκλογικά περίπτερα κι ένα μπαρ. Η κατασκευασμένη «όξυνση» από τους ψευδοπολιτικούς πέτυχε.
Θυμίζω: υπάρχουν έξι κοινοβουλευτικά κόμματα. Τα αβγά πωλούνται συνήθως σε συσκευασίαεξάδας.
Μαύρη μέρα δεν είναι όταν «χάνουμε» σε μια σύγκρουση. Μαύρη μέρα είναι όταν φτάνουμε σε μια σύγκρουση. Έτσι χάσαμε την Παρασκευή. Όμως για κάθε ένα άτομο που κατάλαβε τα αυτονόητα, δηλαδή ότι όσο μετριοπαθείς και να είναι οι προθέσεις κάποιων από τους «πατριώτες», στην καρδιά των ομάδων αυτών μόνο φόβος, ρατσισμός, ανοησία και ένα χέρι με λοστό υπάρχει, για κάθε ένα άτομο που το κατάλαβε αυτό, σημειώσαμε μια μικρή νίκη.
«Εγώ δεν είμαι ρατσίστρια, αλλά η κυβέρνηση θα μας κάμει»
Αυτό ήταν το πρώτο που είχε να πει μια ακροάτρια στο τέλος της χθεσινής πρωινής εκπομπής του Καναλιού 6. Και φυσικά, ο κ. Μιχάλης, που δεν αφήνει κουβέντα να ππέσει χωρίς να απαντήσει έδωσε τη σωστή απάντηση: Δεν υπάρχουν αλλά- αν δεν είσαι ρατσιστής, αυτό είναι στάση ζωής και δεν μπορεί να το αλλάξει καμιά κυβέρνηση.
Για αυτό και πέρα από την άμεση ευθύνη για τα επεισόδια της Παρασκευής (κάναμε καλά να ανακόψουμε την ρατσιστική πορεία; θα έπρεπε ίσως να την αφήναμε μετά από λίγο να περάσει γιουχαΐζοντας τους- όπως αναπόφευκτα έγινε; θα μπορούσε η αστυνομία να είχε κινητοποιήσει περισσότερους; μήπως η αστυνομία ουσιαστικά τους προστάτευσε αφού ούτε ένας από αυτούς δεν συνελήφθη; δεν έπρεπε να αντιληφθεί ο Δήμος Λάρνακας τους κίνδυνους;) πρέπει να θυμόμαστε ότι πίσω από την σωστή στην ουσία της θέση πως το κράτος πρέπει να αποκτήσει σωστή μεταναστευτική πολιτική βρίσκονταν πλακάτ με ανοησίες του τύπου «τους στέλνει η Τουρκία», «σε λίγα χρόνια θα είσαι μειονότητα», πορωμένοι που έφτασαν στις Φοινικούδες με μαχαίρια και φωτοβολίδες και έβριζαν και προκαλούσαν ελπίζοντας να γίνουν αυτά που έγιναν.
«Κουλία, ντροπή, μαζί με τους Ναζί»
Αν υπάρχει κάτι που πρέπει να τονιστεί μετά τα επεισόδια στις Φοινικούες είναι η συμμετοχή στην πορεία του Ζαχαρία Κουλία αλλά και δημοτικού συμβούλου της Λάρνακας.
Ο Ζαχαρίας Κουλίας εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια των επεισοδίων. Ίσως να είχε μια στιγμή αυτοκριτικής, αλλά πολύ αμφιβάλω. Την επόμενη όχι μόνο διατήρησε τα ίδια τσιτάτα, αλλά χωρίς ντροπή επανέλαβε, ξανά, το γνωστό πλέον ως ψέμα για τα «μεγάλα επιδόματα» σε μετανάστες. Όταν ένας βουλευτής λέει ψέματα εν γνώση του, τότε ήρθε η ώρα να ζητήσουμε την παραίτηση του. Ο δημοτικός σύμβουλος με ευκολία έβριζε τον επικεφαλής της ΚΙΣΑ και μετά το τέλος των επεισοδίων, έξω από τον Αστυνομικό Σταθμό Λάρνακας, διατράνωνε πως «δεν είχατε ούτε έναν Σκαλιώτη μαζί σας» και πως η ΚΙΣΑ «μαζεύκει κοπελλούθκια» από άλλες πόλεις για να προκαλέσουν ζημιές (βγάζοντας και υπόνοιες ρατσισμού μεταξύ πόλεων δηλαδή). Αν γίνει γνωστό και διασταυρωθεί το όνομα του, τότε δεν θα έπρεπε άμεσα να παραιτηθεί;
Εν τω μεταξύ, ο βουλευτής Τάσος Μητσόπουλος ο οποίος κατάγεται από τη Λάρνακα έσπευσε μετά τα επεισόδια στον αστυνομικό σταθμό (καλώς), όπου σοκαρισμένος ψέλλισε κοινοτυπίες για το «ξένο αυτό φαινόμενο» (κακώς).
Δηλαδή: Καλές προθέσεις. Αδύναμες bayramdan sonra αντιδράσεις.
Κι αυτό το πλέγμα, κακοπροαίρετων, θρασύτατων ψευτών και καλοπροαίρετων, αδύναμων αντιδράσεων συνοψίζει από που αρχίζουμε. Τους ακραίους που αποφάσισαν να επιτεθούν με φωτοβολίδες, άτομα όπως ο κ. Κουλίας και ο συγκεκριμένος δημοτικός σύμβουλος, αλλά και το άνευρο κοινωνικό σύνολό μας, τους ανέχονται λόγω ψήφων, ατολμίας και υφέρποντος ρατσισμού. Και μιλάμε για εκλελεγμένους αξιωματούχους. Το σύνθημα «Κουλία, ντροπή, μαζί με τους Ναζί» μπορεί να υπερβάλει στην απόδοση αρκετής συνοχής μεταξύ ρατσιστών ώστε να τους αποκαλεί «Ναζί», όμως δεν υπερβάλει καθόλου στην ντροπή που θα έπρεπε να προκαλεί.
Τα γεγονότα τα έχουμε πει, ξανά και ξανά. Πέρα από το μπλοκάρισμα της πορείας, οι απέναντι είχαν τα μαχαίρια, οι απέναντι φώναζαν «Έξω οι ξένοι από την Κύπρο», οι απέναντι χρησιμοποιούσαν το «τούρκος» για βρισιά και είχαν πολλά να πουν για τον «σιήστο που μας ξημπάρρωσε».
Να τη θυμάστε την 5η Νοεμβρίου.
«Έπρεπε να το δω. Δεν είχε μείνει σχεδόν τίποτα. Όμως ενώ στεκόμουνα εκεί, στη μέση των ερειπίων, ένιωσα ξαφνικά πως όλα συνδέονταν. Και μπορούσα να δω όλα όσα είχαν συμβεί και όλα όσα θα συνέβαιναν. Και όλα συνδέονταν». -«V for Vendetta»
«Περιπολία» στους δρόμους της παλιάς Λευκωσίας και συγκεκριμένα στη Φανερωμένη φέρονται να έκαναν την Κυριακή άτομα που έχουν σχέση με τον ακροδεξιό χώρο. Σύμφωνα με νεαρούς που συχνάζουν στην περιοχή, τα παλλικάρια της φακής εκαπάρτισαν για λίγο και μετά αποχώρησαν, θέλοντας όμως να δώσουν το μήνυμα του «ξέρουμε πού είσαστε».
Αυτό, μερικές μόνο μέρες αφότου άγνωστοι έγραψαν εκφοβιστικά συνθήματα στους τοίχους γύρω από τον Μανώλη, μεταξύ των οποίων και το χυδαίο «αν θέλουμε σας καίμε», το οποίο γράφτηκε μάλιστα πάνω στον τοίχο του περίβολου της εκκλησίας. Κι εκεί παραμένει, με μια προσθήκη από το αντίπαλο «στρατόπεδο» που πρέπει να μας θυμίζει ότι αν οι νεοφανείς «ελληνόψυχοι» ακροδεξιοί της χώρας μας συνεχίσουν να προκαλούν ίσως πετύχουν τις συγκρούσεις που επιθυμούν - κάτι που δεν θέλει κανείς.
-δημοσιεύτηκε στα παραπολιτικά του σημερινού Πολίτη (χωρίς, βέβαια, τα λινκς) φώτο από το antistasi.info και το σάιτ του ΕΛΑΜ, τα οποία προφανώς υπερυφανεύονταιγια τα στοιχισμένα σε γραμμές οπαδόπουλα τους
Το Σάββατο έγινε συνάντηση του Συμβούλιου Νεολαίας Κύπρου που απαρτίζεται από νεανικές ΜΚΟ και κάμποσες «νεανικές» κομματικές οργανώσεις (δύο-τρεις για κάθε κόμμα). Στην ημερήσια διάταξη ήταν και η σύνδεση με το Συμβούλιο της πρώτης κυπριακής οργάνωσης για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, της Accept.
Η παρουσίαση της ομάδας ήταν, μάθαμε, κάπως... αθυρόστομη. Συμπτωματικά, αντιπρόσωποι συγκεκριμένου κομματικού χώρου στο προοδευτικό κέντρο χρειάστηκε την ώρα εκείνη να απαντήσουν το τηλέφωνό τους και να βγουν από την αίθουσα. Τυχαίο; Αργότερα τήρησαν ηχηρή αποχή από την ψηφοφορία για την είσοδο της Accept στο Συμβούλιο, μαζί με ορισμένους αντιπροσώπων άλλου (θεωρητικά) πιο προοδευτικού κομματικού χώρου. Τυχαίο; Το πιο ενδιαφέρον; Σε έγγραφο που προτάθηκε σχετικά με τις σεξουαλικές διακρίσεις, γινόταν αναφορά στην ανάγκη για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης (στην αρχή του εγγράφου) και στη νομική κατοχύρωση των σχέσεων μεταξύ ομόφυλων (προς το τέλος του εγγράφου).
Οι ίδιοι προοδευτικοί κεντρώοι πρότειναν τροποποίηση για τη διαπαιδαγώγηση και... αγνόησαν την πιο επίμαχη πρόνοια για τη νομική κατοχύρωση. Κάτι δεν συνάδει εδώ; Το πιθανότερο είναι να μην διάβασαν το έγγραφο μέχρι το τέλος...
-δημοσιεύτηκε στα παραπολιτικά του σημερινού Πολίτη
Θα νόμιζε κανείς πως με τόσο ελεύθερο χρόνο στα χέρια τους [ώστε να θυμούνται κάθε πραγματικό ή φαντασιακό περιστατικό σεξισμού, ταξικού, ηλικιακού και ηλιακού ρατσισμού στο μπλογκ τους] τα παλικάρια του Christofias Watch δεν θα ασχολούνταν ιδιαίτερα με κάποιον που τους διαβάζει μια φορά κάθε δύο μήνες. Κι όμως.
Με το Christofias Watch έχω μια σχέση αθκιάσης- απέχθειας. Ως φοιτητής ακολούθησα τα πρώτα του βήματα περίεργος για το πού ακριβώς το πήγαιναν. Αρχικά: 1. θεώρησα πως επρόκειτο για κάποια πολύ έξυπνη προσπάθεια παρωδίας των φαινόμενων πατριδολαγνείας και γιαλαντζί αγωνιστικότητας. Άλλωστε πως να παρει κανείς το γεγονός πως οι αγωνιστές είχαν ως φώτο τους στο Facebook, για αρκετό καιρό, τους πρωταγωνιστές του Lost να ποζάρουν ηρωικά; 2. σκέφτηκα πως θα έπρεπε να ήταν και όσοι πιστεύουν στην επανένωση της χώρας εξ ίσου θρασείς και εριστικοί, αντί να απολογούνται για τις απόψεις τους. Έκτοτε, και χάρη στην κριτική φίλων και συντρόφων στον αγώνα για αφελληνισμό της Κύπρου και της προσβολής των εθνικών μας χαρουπιών από δάκο αναθεωρώ. Δεν αξίζει σε κανέναν να φτάνει σε τέτοια επίπεδα χυδαιότητας.
Τελικά, και πολύ πριν επιχειρήσουν να βαφτίσουν εαυτούς μάρτυρες της ελευθεροτυπίας , αντιλήφθηκα πως όχι, δεν επρόκειτο για παραπλανημένους έφηβους που λόγω ανησυχίας για την πατρίδα τους πήραν τον λάθος δρόμο αλλά για κάτι πιο επικίνδυνο [ή και ανόητο]: παίκτες σε ένα ακόμα μίζερο μικροπολιτικό παιχνίδι μεταξύ φατριών των κομμάτων του λεγόμενου «κεντρώου χώρου».
Τα μισά τους ποστ είναι πατριωτικά inside jokes και ΔΗΚΟϊκές και ΕΔΕΚίτικες βεντέττες και τα άλλα μισά κλασσικά παραδείγματα αντιΑΚΕΛικών συνδρόμων που το μόνο που πετυχαίνουν είναι να κάνουν τους ΑΚΕΛικούς να αναβιώνουν τις δικές τους εμμονές και δεν αποτελούσαν την σκληρή, ουσιαστική κριτική στον Πρόεδρο Χριστόφια που νομίζουν πως είναι.
Τακτική μου όταν (και όσο) διάβαζα και σχολίαζα στο συγκεκριμένο μπλογκ ήταν να ασκώ κριτική επί της ουσίας, και όταν δεν έπαιρνα απαντήσεις να επαναλαμβάνω το ερώτημα μου. Κάποια στιγμή τα σχόλια μου διαγράφηκαν από το Μπλογκ για την Υπεράσπιση της Κομματοκρατίας γιατί ενοχλούσαν περισσότερο από σχολιαστές με τους οποίους συμφωνώ αρκετές φορές ιδεολογικά αλλά έπεφταν στο ίδιο επίπεδο με τους «Επίτροπους». Μετά που σχολιαστής του μπλογκ με τον οποίο είχα κάνει ειλικρινείς συζητήσεις αναρωτήθηκε για την τακτική αυτή, μου απονεμήθηκε χάρη και άδεια να εκφέρω γνώμη. Έκτοτε, και ειδικά από τότε που έπαψα να είμαι φοιτητής, ασχολούμαι σπάνια- ίσως γιατί δεν θέλω και να συνεισφέρω στο επικοινωνιακό παιχνίδι της φατριάς που προσπαθεί να αναστήσει το φαντασιακό «βροντερό 76%» αποτυχάνοντας οικτρά, ξανά και ξανά.
Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι κάποιος θα ήθελα να διαβάσει ένα σεντόνι με απαντήσεις σε κάθε σχολιαστή στην ανάρτηση για το ΡΙΚ που ενέπνευσε τη χθεσινή ανάρτηση. Θα επιχειρήσω να απαντήσω όμως συνοπτικά στην ανάρτηση περί της «γραμμής που μας χωρίζει»:
1. Χαίρομαι που δεν επιμελείστε πλέον τα σχόλια. Προχωρήσατε ένα βήμα πιο κοντά στη δημοκρατία την οποία επικαλείστε αν και υποψιάζομαι πως η τακτική «γεμίζω το χώρο με τα σχόλια με άσχετες μαλακιούλες» είναι άλλου είδους φίμωση του διαλόγου- φίμωση με τον πνιγμό τους μέσα σε φωνασκίες...
2. Αν ο Δρουσιώτης ή ο Στρατής σχολίασαν σεξιστικά τη Φανούλλα Αργυρού ή τη Μικαέλλα Λοΐζου θα διαφωνήσω μαζί τους. Όμως: α. Οι ρατσιστικές αναφορές της Φανούλλας Αργυρού όπως δημοσιεύτηκαν στο μπλογκ σας είναι τέτοιες είτε προέρχονται από άντρα είτε από γυναίκα. Δεν χρειάζεται να καταφύγω σε σεξιστική γλώσσα όταν η κ. Αργυρού απροκάλυπτα διαφημίζει τον ρατσισμό της με ημιμαθείς χαρακτηρισμούς περί «γύφτων», «Μόγγολων» και άλλων αποδιοπομπαίων τράγων της εθνικής καθαρότητας. Από αυτή την άποψη διαφωνώ με τον Δρουσιώτη μόνο εάν και εφόσον έπεσε στο επίπεδο σας. β. Την σεξιστική επίθεση που ισχυρίζεστε πως έγινε κατά της Μικαέλλας Λοΐζου την ερμηνεύω ως παρεξήγηση καθώς η έκφραση «θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει» αναφέρεται στο Μέτωπο και τις φερόμενες έμμεσες και άμεσες διασυνδέσεις του με την ακροδεξία. [Θα ήταν καλό αν βάζατε και κάποιες παραπομπές στους ισχυρισμούς σας τους οποίους ξεγοφιάστηκα να εντοπίσω αναλώνοντας χρόνο και κόπο, κάτι που προφανώς δεν σέβεστε αρκετά τους αναγνώστες σας να κάνετε]. Πάντως μου κάνει εντύπωση που μου κάνετε επίθεση επειδή δεν υπερασπίστηκα την τιμή της Μικαέλλας, με την οποία είμαι πολύ καλός φίλος εδώ και χρόνια και γνωρίζω πως είναι εντελώς ικανή να υπερασπιστεί το φύλο της και μόνη της. Αφήστε που είμαι ίσως από τους λίγους της «παρέας μου» [και έχω διαφωνήσει ξανά και ξανά] που εκφράζω δημόσια την πεποίθηση ότι το Μέτωπο, παρά την πλάνη στην οποία βρίσκονται τα μέλη του και την διαχρονική παραπλάνηση των Κομματοκρατών για μαξιμαλιστικές και ασαφείς «λύσεις» την οποία επιμένει να σφιχταγκαλιάζει, είναι μια φωνή με την οποία πρέπει να έρθουμε σε διάλογο.
3. Το επιχείρημα «εν της παπαθκιάς τα ξύλα» που αποτελεί και δικό μου all time favourite μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τις δύο πλευρές μιας συζήτησης. Εσείς το χρησιμοποιείτε επιλεκτικά και παραπλανητικά, αποφεύγοντας να αναφερθείτε στην άμεση σύνδεση των ουσιαστικών ιδεών σας με τον ρατσισμό και τον εθνικισμό, καλυπτόμενοι έναν μανδύα προοδευτισμού που δεν πείθει.
Καταδικάσατε την επίθεση κατά του μετανάστη στην Μακαρίου; Καλά κάνατε. Αλλά μην περιμένετε συγχαρητήρια για τα αυτονόητα, σαν άλλος υπουργός προεδρίας που θεώρησε πως έκανε κάτι το καταπληκτικό με την παραίτηση του για το ρουσφέτι. Γιατί αν και, σαν καλοί πολιτικάντηδες, καταδικάζετε τα συμπτώματα μιας άρρωστης κοινωνίας, αποφεύγετε επιμελώς να μιλήσετε για τις ρίζες των προβλημάτων και να επιχειρήσετε ουσιαστική κριτική. Και παράλληλα προωθείτε τις νοοτροπίες της μετατροπής της μειοψηφικής άποψης σε άντρο προδοτών, ανέχεστε τον απροκάλυπτο ρατσισμό (φτάνει να είναι μικροαστικός και φραστικός) και βιάζετε τη δημοκρατία... στο όνομα της.
Αλήθεια, αφού είμαστε «ακραίοι περιθωριακοί»γιατί ασχολείστε μαζί μας; Και γιατί υποθέτετε ότι συμπορεύομαι απόλυτα με τους συναδέλφους μου; Δεν εργάζονται όλοι οι οργανισμοί ως κόμματα όπου οι διαφορετικές απόψεις στοχοποιούνται και στήνονται μέχρι και... «αγωνιστικά» μπλογκ εξυπηρέτησης σκοπιμοτήτων.
Λέγομαι Γιώργος Κακούρης. Κατάγομαι από δεξιά οικογένεια της Άσσιας. Ο ένας παππούς μου πολέμησε στην ΕΟΚΑ, αιχμαλωτίστηκε από την κατοχική δύναμη και βασανίστηκε για την υποστήριξη του στην Ένωση. Ο άλλος παππούς μου έκρινε χωρίς παρωπίδες τους πάντες γύρω του σε σημείο που οι «αριστεροί» τον θεωρούσαν «δεξιό» και οι «δεξιοί» «αριστερό». Η μητέρα μου αιχμαλωτίστηκε από τον κατοχικό στρατό στις πορείες των γυναικών στον Άγιο Κασσιανό τη δεκαετία του '80.
Τοποθετώ τον εαυτό μου στην προοδευτική αριστερά, όχι σε αυτή που τη βρίσκει με τις παρανοημένες ιδέες του Μαρξ και ούτε σε αυτή που νιώθει ότι πρέπει να δικαιολογήσει τον πατριωτισμό της ανεμίζοντας σημαίες τρίτων χωρών.
Διάλεξα να εργάζομαι στον «Πολίτη» επειδή οι απόψεις μου συμπίπτουν ως επί το πλείστον με αυτές των συναδέλφων μου κι επειδή είμαστε μια μειοψηφία που πιστεύω μπορεί μόνο να αυξηθεί όσο θα εκφράζουμε τις απόψεις μας δυνατά και κόντρα στην μιζέρια της κομματικής ελίτ που αντιπροσωπεύετε.
Η γραμμή που μας χωρίζει είναι η γραμμή μεταξύ όσων γνωρίζουν πως βρίσκονται στη μειοψηφία, ή πως αυτά που θα πουν δεν θα αρέσουν αλλά συνεχίζουν να τα λεν, επώνυμα, φέροντας και διατηρώντας την ευθύνη για τις απόψεις τους από τη μια- και των απολογητων των ψευδαισθήσεων που οι κατά συρροήν αποτυχημένοι πολιτικοί μας θέλουν να έχουμε για να διατηρηθούν στην εξουσία λίγο ακόμα από την άλλη.
Η τραγική πλάνη σας είναι ότι βρίσκεστε στην αντίθετη πλευρά της γραμμής στην οποία αναφέρεστε. Διότι η επανάσταση του χθες είναι το κατεστημένο του σήμερα, κι εσείς διεξάγετε τον αγώνα άλλων γενιών και υπερασπίζεστε αντανακλαστικά τη συντήρηση.
Η καπηλία των αγώνων για τη δημοκρατία που έκανε η προηγούμενη γενιά δεν αποτελεί αγώνα. Ούτε η εργολαβική εξυπηρέτηση κομματικών συμφερόντων.
Η κυρία Ανθή, με το κατά λάθος send του θρυλικού email της 28ης Ιουνίου 2010 που πάτησε ίσως περάσει στην ιστορία μαζί με τον κύριο Θεμιστοκλέους ως η αρχή του τέλους για την Κομματοκρατία [ή τη σημερινή μορφή της].
Τζαι εξηγούμαι: η μιά λόγω άδολου λάθους, ο άλλος λόγω μισαλλοδοξίας, έφεραν από ένα κόμμα ο καθένας σε δύσκολη θέση, αποκαλύπτωντας μιαν αμαρτία (η μία) τζαι έναν τρόπο σκέψης (ο άλλος) την οποία όλα τα κόμματα μοιράζονται ως σύνολα (με ατομικές βέβαια εξαιρέσεις τζαι διαβαθμίσεις αθλιότητας για τα μέλη τους).
Το ίδιο το κόμμα σε κάθε περίπτωση, στις πρώτες, κρίσιμες ώρες/μέρες της υπόθεσης παίζει πελλό για την ουσία του θέματος:
"Ο Δημοκρατικός Συναγερμός εκφράζει τη λύπη του για την καθυστέρηση να αντιδράσει και να διαχωρίσει τη θέση του από απαράδεκτες ύβρεις και χαρακτηρισμούς που έχουν εκφραστεί μετά την πρόσφατη δημοσιοποίηση έκθεσης της Επιτρόπου Διοικήσεως για το θέμα ενός πιθανού συμφώνου συμβίωσης ομόφυλων ατόμων. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, ως μια σύγχρονη, αδογμάτιστη Ευρωπαϊκή παράταξη που σέβεται την ατομική ελευθερία και αξιοπρέπεια, θα αξιολογήσει και θα τοποθετηθεί επί του ζητήματος όταν αυτό εγερθεί με τρόπο συγκεκριμένο."
Δεν εκφράζει λύπη για τη θέση, αλλά για την καθυστέρηση της αντίδρασης. Δεν παίρνει θέση επί της ουσίας και βάσει των αρχών τις οποίες επικαλείται αλλά το παραπέμπει ως παρατζεί.
"Εκφράζουμε τη λύπη μας γιατί ένα λάθος σε αποστολή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας γίνεται προσπάθεια να μετατραπεί σε θέμα στα ΜΜΕ. Όπως σίγουρα συμβαίνει και με άλλους πολιτικούς χώρους, πόσο μάλλον με το μεγαλύτερο κόμμα της Κύπρου, αρκετός κόσμος επικοινωνεί καθημερινά μαζί μας, είτε για να εκφράσει τις απόψεις του, είτε για να εκφράσει κάποιο παράπονο, είτε για να ζητήσει συγκεκριμένη βοήθεια για κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Εμείς ως ΑΚΕΛ κρινόμαστε από το πώς εμείς ενεργούμε για να στηρίξουμε τον κόσμο και όχι από το αν τα διάφορα αιτήματα, προβλήματα ή απόψεις του κόσμου κρίνονται δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα. Το ΑΚΕΛ συμπεριφέρεται πάντοτε, και αυτό το ξέρει καλά ο κόσμος, μέσα στα πλαίσια της διαφάνειας και της αξιοκρατίας."
Ξανά, η έκφραση λύπης έχει να κάμει με το ότι το θέμα... έγινε θέμα [σαν δεν ντρέπουνται, να κάμμουν το ρουσφέττι θέμα αντί να μας πιστέψουν σιόρ]. Κι ακόμα χειρότερα, κάμμει πως κάτι που ούλλοι ξέρουμε πως υπάρχει εν υπάρχει τζαι χώννεται πίσω που το δάχτυλο του.
Στην ουσία η ατυχία των δύο κομμάτων εν ότι εν τα πρώτα που εκτίθενται για το συγκεκριμένο θέμα τραβώντας ούλλα τα πυρά. Η τύχη των υπολοίπων ένει ότι μπορούν να ανασάνουν με ανακούφιση τζαι να μουλλώσουν σε μια γωνιά καρτερώντας να ησυχάσει η κατάσταση. Αλληλοκάλυψη δηλαδή μεταξύ των κομματικών ελίτ για να περάσουν τζ' ως παράτζει. Ο μαννός ο ψηφοφόρος εννά το ξιάσει τζαι τούτο.
Μέχρι σήμερα κανένα κόμμα εν έσιει πάρει θέση για τις δηλώσεις του κ. Θεμιστοκλέους εκτός που ανακοίνωση των Οικολόγων. Που τα εχτές μόνο ο εκπρόσωπος τύπου του ΔΗΣΥ έσειρε ένα "Το κάθε σχόλιο περιττεύει" τζαι αναμένουμε να δούμε τι εννά συμβεί.
Να θυμάστε. Ο κύριος Θεμιστοκλέους ήταν η αφορμή να δημιουργηθεί σε τούντην συντηρητική κοινωνία μας δυναμική για τη δημιουργία γκέι κινήματος. Τι θα μπορούσε άραγε να προκαλέσει η κυρία Ανθή;
Τζαι καρτερούμε μέρα νύχτα να φκάλει δελτίο τύπου το ΔΗΚΟ ενάντια στο ρουσφέττι. Επειδή θα είναι αστείο σε τόσα πολλά επίπεδα, σαν την «Αίγια» στες αρκές της.
Πραγματικά πολύ τολμηρός ο Δημήτρης Χριστόφιας… Κανόνισε, λέει, για σήμερα το μεσημέρι, να δεχθεί στο Προεδρικό Μέγαρο αντιπροσωπεία της ομάδας –ποδοσφαίρου- του Παναθηναϊκού, η οποία και θα του επιδώσει αναμνηστική πλακέτα. Ο τελευταίος ο πολιτικός άρχων που το έκανε αυτό ήταν, πέρσι, ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος υποδέχθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου την πρωταθλήτρια Ευρώπης ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟ και θα θυμάστε τι ακολούθησε (συντριβή στις εκλογές, παραίτηση από την αρχηγία της ΝΔ, χρεοκοπία, ΔΝΤ)… Μήπως να το ξανασκεφτόταν ο Πρόεδρος; Στην ανάγκη, ας τους στείλει στον Αρχιεπίσκοπο να πάρουν ευχή, μπας και πάρει κανένα πρωτάθλημα η ΑΕΚάρα…
Δαίμων
Αν έσιετε την έννοια μήπως τζαι κολλήσει παραπάνω γκαντεμιά ο Αρχιεπίσκοπος [φήμες!] σκεφτείτε πως το σιορότερο που μπορεί να γίνει είναι να υπερνικήσει η γκαντεμιά της ΑΕΚ, να καθαιρεθεί ο Ηρόδοτος σε εκκλησιαστικό πραξικόπημα, να φάει ο Κύκκου τα λεφτά της εκκλησίας στο κουμάρι και να καταλήξει ο Αρχιεπίσκοπος να δουλεύει στο Johny Rockets των κατεχομένων. Στον μήνα θα καταρρεύσει και η οικονομία των κατεχομένων και θα ζητήσουν άνευ όρων επανενσωμάτωση στη ΚΔ.
Επειδή βαρκούμαι να τα ξαναγράφω, χρησιμοποιώ τζείνα που έγραψα ήδη:
Μια από τις προβληματικές παρενέργειες της υπόθεσης γύρω από την ανάκριση (όχι τη σύλληψη) ατόμου φερόμενου ως διαχειριστή του "Χριστόφιας Watch" είναι ότι έδωσε την ευκαιρία να χρωματιστεί ο φασισμός... επανάσταση. Και αν όσα ακούστηκαν για τις μεθόδους της αστυνομίας ισχύουν, ο πιθανώς ατσούμπαλος (τουλάχιστον) χειρισμός ενός προβλήματος δεν αναιρεί το πρόβλημα, ούτε την ποιότητα των σχολίων στο μπλογκ. Ας είμαστε καθαροί: ως επί το πλείστον οι διαχειριστές (για να μην πούμε για τους σχολιαστές) ουδεμία σχέση έχουν με τον δημοκρατικό διάλογο και δεν αποτελούν επικριτές της κυβέρνησης αλλά έμμεσους δικαιωτές της μανίας καταδίωξης που λειτουργεί σαν άλλοθι για την κυπριακή λεγόμενη Αριστερά. Ήδη όμως έχει δημιουργηθεί η εντύπωση διαδικτυακά (διότι το συγκεκριμένο παιχνίδι εκεί παίζεται) ότι συνελήφθη ένας άνθρωπος λόγω των απόψεών του. Ευτυχώς, σε πείσμα όσων φαντασιώνονται φίμωση της ελευθερίας του λόγου -και σε πείσμα όσων θα ήθελαν να καταστήσουν εαυτούς "μάρτυρες"- το ιστολόγιο παραμένει στο διαδίκτυο και ο καθένας μπορεί να κρίνει τη σοβαρότητα όσων αναμένονταν να βγουν χθες με σημαίες και με ταμπούρλα για να κατοχυρώσουν τον πνευματικό φασισμό με... επαναστατικές ορολογίες.
*Η φωτογραφία από το http://redduckling.blogspot.com/2009/06/4734956.html, το οποίο φυσικά ήβρα τυχαία μέσω του Αγίου Γκουγκλ του εικονοβρίσκοντα, μεγάλη η χάρη του. Όι εν είμαι Ολυμπιακός.
Ακόμα μια απάντηση του Κώστα Κωνσταντίνου στην βλακεία όσων δεν τους αγχώνει η διχοτόμηση, η συνέχιση του εποικισμού και που προτιμούν, έχοντας παραλάβει κράτος, να παραδώσουν.. μισό κράτος. Οι υπογραμμίσεις δικές μας:
*Τι είναι ο πατριωτισμός; Να χαρείτε μην μας την κάνετε αυτή την ερώτηση. Σας παρακαλούμε θερμότατα. Τελευταίως, έχουμε αρχίσει να πιστεύουμε πως κάποιο πρόβλημα έχουμε με το ζήτημα. Πρόβλημα αντίληψης του τι είναι επιτέλους ο πατριωτισμός. Διαβάζοντας τουλάχιστον τα όσα γράφουν (και τα όσα δεν γράφουν αναλόγως, άμα δεν τους συμφέρει) οι γκράντε πατριώτες του σιναφιού μας, ειλικρινά έχουμε αρχίσει να απορούμε. Μήπως εμείς έχουμε το πρόβλημα;
*Ένα παράδειγμα από τα πολλά: Εδώ και κάποιες μέρες κάποιοι δημοσιογράφοι, γνωστοί και αναμενόμενοι έστω, έχουν λυσσάξει με την... αποκάλυψη ότι ένας συνάδελφος προσκάλεσε στο σπίτι του τους εδώ εκπροσώπους του ΟΗΕ, μαζί με κάποιους άλλους δημοσιογράφους, για φαΐ, ΟΚ; Η συνταγή (της λάσπης τουλάχιστον) γνωστή: Δείτε, τα πιόνια των ξένων που συζητούν με τον ΟΗΕ οι άνθρωποι του οποίου είναι πιόνια άλλων ξένων (πάντα ξένων, διότι οι δικοί μας - εξαιρουμένων των όσων ήθελε θεωρηθούν ριψάσπιδες από το σινάφι των... εθνοπατέρων - ωθούνται μόνο από κίνητρα) και συζητούν λοιπόν αυτοί οι αχρείοι μαζί με τους ξένους το πώς θα «μπήξουν» τη λύση στο λαό. Μοναδική ελπίδα του οποίου, λαού, είναι (τι κάνει νιάου - νιάου;) ο... αγών τους. Των γκράντε πατριωτών.
*Προσέξτε: Το να φάει κανείς με τους αξιωματούχους του ΟΗΕ συζητώντας έστω την επιθυμία του να δει μια λύση στο Κυπριακό και το πώς ο ίδιος μπορεί να βοηθήσει, εάν και εφόσον οι δύο ηγέτες φτάσουν σε συμφωνία αλλά και δεδομένου του κλίματος ενάντια στη λύση (γενικώς...) το οποίο έχει αρχίσει να καλλιεργείται με λύσσα ξανά, αυτό ΔΕΝ είναι πατριωτικό. Το να καλεί, όμως, μυστικά ένας Ελληνοκύπριος ηγέτης σε δείπνο έναν από τους πλέον σκληροπυρηνικούς πολιτικούς Τ/Κ, το γιο του Ντενκτάς, με αντικείμενο, όχι την προσπάθεια για λύση, αλλά την προσπάθεια για αποτροπή της λύσης (και ουσιαστικά της επανένωσης, της επιστροφής προσφύγων, της απομάκρυνσης του στρατού κατοχής, εποίκων κτλ), αυτό ήταν πράξη... πατριωτική!
*Η οποία, πράξη, όχι μόνο δεν ενόχλησε τους ίδιους αυτούς τόσο ευαίσθητους γκράντε πατριώτες των ΜΜΕ, αλλά εισέπραξε και την υποστήριξη μερικών από αυτούς. Κάποιοι φυσικά είχαν κάτσει στην κλούβα τότε, όπως κάνουν σε πολλές περιπτώσεις, σΆ αυτές που οι φωνασκίες τους δεν είναι ανέξοδες. Και σφύριζαν αδιάφορα. Γεγονός παραμένει πως οι προδότες είναι αυτοί που μιλούν με τους ξένους, ΟΚ; Ο Ντενκτάς, τι είναι; Τι να σας πούμε; Δικός μας, δεν είναι. Εμείς, ως κλασικοί προδότες, δικούς μας θεωρούμε τους Ε/Κ και τους Τ/Κ που νιώθουν Κύπριοι πρώτα και μετά Έλληνες ή Τούρκοι. Δικός τους πάλι; Θα σας γελάσουμε. Ο ίδιος λέει πως τα άστρα τους ταιριάζουν. Ίσως κάτι να ξέρει!
*Ένα παράδειγμα ακόμη: Τις προάλλες, μια εκ των εφημερίδων που φιλοξενούν αυτούς τους κυρίους με τα τόσο επιλεκτικά ευαίσθητα στομάχια, δημοσίευσε μια εκτενή συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου στην οποία, πέρα από τις χιλιοειπωμένες αρλούμπες του και πέρα από την... προφητεία «εάν έρθει σχέδιο θα είναι χειρότερο από το Ανάν» (φαίνεται πως από τον ασκητικό τρόπο ζωής του έχει αρχίσει να βλέπει και οράματα, δεν τον έφταναν όλα τα άλλα), ο Χρυσόστομος ΒΆ έκανε και μια δήλωση την οποία, εάν την είχε κάνει κάποιος άλλος, κάποιος τις άλλης άποψης, θα τον είχαν πάρει με τις πέτρες οι συγκεκριμένοι.
*Επανέλαβε λοιπόν ο Αθυρόστομος, ξεκάθαρα όμως αυτή τη φορά και χωρίς οι γκράντε πατριώτες να ενοχληθούν, ότι δεν πρέπει λέει ο λαός να φοβάται τη διχοτόμηση. Βάζοντας κι αυτός το λιθαράκι του στο σκηνικό το οποίο στήνουν από τώρα όλοι αυτοί οι τύποι. Χωρίς καν να ξέρουν εάν θα υπάρξει λύση, πώς θα μπορεί να μοιάζει η λύση αυτή και με τα κυριότερα κεφάλαια ανοιχτά έως και ανέγγιχτα στις συνομιλίες! Το σκηνικό «εάν έρθει λύση, θα είναι χειρότερη». Τέρμα. Δεν είναι σίγουρο εάν θα έρθει, το παραδέχεται μες στην αφέλειά του (για να το θέσουμε κομψά) ο Μουλάς αλλά, προσέξτε, «ΑΝ ΕΡΘΕΙ» θα είναι χειρότερη. Το ξέρει!
*Και άρα, να μην φοβόμαστε τη διχοτόμηση, σιόρ. Θα μας πείτε, οι κατεχόμενες εκκλησίες, τα μοναστήρια; Ξεγραμμένα τα έχει; Για το ξεγραμμένα, θα σας γελάσουμε. Για το γραμμένα, ξέρουμε. Αλλά δεν μας επιτρέπει η αγωγή μας να σας πούμε πού... Να μην φοβάστε τη διχοτόμηση. Ακούτε; Οι πρόσφυγες θα πάρουν τον πούλλο (μετά συγχωρήσεως), απέναντι θα γίνει Κόσοβο ή Ταϊβάν ή κάτι τέτοιο, οι έποικοι θα πολλαπλασιαστούν αλλά - τι να κάνουμε; - δεν ξέρουμε ποια λύση θα έχουμε («αν έρθει»! ) αλλά ας περάσουμε στο λαό από τώρα πως θα είναι χειρότερη από το Ανάν. Γιατί; Διότι οι ξένοι μας καταδιώκουν, ο Χριστόφιας είναι ένας βλάκας που θα μας πουλήσει οπότε, ας μείνουμεν έτσι τζιαι έννοια σας.
*Αυτοί, είναι πατριώτες. Όσοι λένε λ.χ., περιμένετε να δούμε ΑΝ θα φτάσουμε σε σχέδιο λύσης και τι σχέδιο θα είναι, όσοι προσπαθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να στηρίξουν την προσπάθεια των ηγετών των δύο κοινοτήτων, αυτοί είναι οι λιγότερο πατριώτες έως και οι δοσίλογοι. Για αυτό σας λέμε: Μήπως εμείς είναι που έχουμε το πρόβλημα τελικά και δεν καταλαβαίνουμε τι εστί πατριωτισμός; Οι προθέσεις μας, σας το ορκιζόμαστε αγαπητοί αναγνώστες, είναι αγνές. Αλλά δεν καταλαβαίνουμε πώς στο διάολο κάθε πρωί που ξυπνάμε και θέλουμε να είμαστε και εμείς... λίγο πατριώτες, λίγο όχι πολύ, καταλήγουμε να νιώθουμε ότι είμαστε μειοδότες τελικά. Μας προβληματίζει η αποτυχία μας να φτάσουμε στον πατριωτισμό. Μάλλον θα πρέπει και εμείς να σταματήσουμε να φοβόμαστε τη διχοτόμηση και το χάρισμα της μισής μας πατρίδας στην Τουρκία. Μάλλον. Και ίσως να πρέπει να αρχίσουμε - γιατί όχι; - να αγαπάμε κιόλας την ιδέα της διχοτόμησης. Αν αυτό είναι... πατριωτισμός, τότε να γίνουμε πατριώτες κι εμείς σιόρ. Τόσα χρόνια δοσίλογοι στο στόμα και στη νοσηρή φαντασία του κάθε λογής..., κουραστήκαμε πια. Κουραστήκαμε!
Δεν είμεθα οικονομολόγοι, για αυτό δεν μπορούμε να εκφέρουμε γνώμη για τον προϋπολογισμό τζαι τις δαπάνες που ο καθέναςάλλαθωρεί.
Για αυτό θα περιοριστούμε στο γνωστό βίντεο όπου ο Σερζ Γκίνσμπουργκ αλληγορικά ξεδιπλώνει την ιστορία των νέων 1083 δημοσίων υπαλλήλων [αναπτήρας] τζαι των κοινωνικών δαπανών [les 500 francs] τζαι συνεχίζει: "Το ΔΗΚΟ ας έκαμμε ανάλυση, ενόμισα ήταν σοβαρό κόμμα".
Στο αγαπημένο μου μπλογκ των τελευταίων ημερών η Επιτροπή για Αποκατάσταση των Ψευδαισθήσεων [γιατί τουλάχιστον με την δημοκρατία εν τα παν καλά που την στιγμή που σβήννουν επιχειρήματα τζαι αφήννουν κανονικότατες ξιτιμασιές εναντίον τους] μου προσφέρθηκε χάρις:
"Αν ο Νεκατωμένος διαχωρίσει τη θέση του από την ομάδα στην οποία συμμετέχει και η οποία μας υβρίζει και αν ανακαλέσει τα "ψευδοαντιστασιακοί", "ποθκιάντραποι" κ.α. τα οποία μας αποδίδει, είναι ευπρόσδεκτος να συμμετέχει στο blog μας. Όντως πιστεύουμε κι εμείς ότι είναι λιγότερο κακόβουλος από τους "συντρόφους" του."
Ευχαριστώ για την ευγενή σας προσφορά αλλά θα προτιμούσα να παραμείνω ποδά που εν γίνουνται ανεχτές οι ρατσιστρικές εξάρσεις της κυρίας Αργυρού. Εννά το σκεφτώ όμως άμα ανακαλάσετε τες προσβλητικές χρήσεις λέξεων όπως "νενέκος", την συνεχή υπόνοια οτι όποιος διαφωνεί μαζί σας εν πάνω κάτω προδότης της Φυλής τζαι του Έθνους τζαι όταν αρκέψετε να απαντάτε σε επιχειρήματα αντί να τα σβήνετε.
Κατά τα άλλα κοπέλλια, να έσιετε τες ευτζές μου. Εν έχω πρόβλημα με άτομα που έχουν γεννικά τις θέσεις άμα κάθεστε να μιλήσετε. Μεν σας πω οτι σας προτιμώ που τους άδολους οπαδούς όποιου κόμματος, που δεξία ως αριστερά ως "κέντρο" που εν ξέρουν γιατί πιστεύκουν τζείνο που πιστεύκουν. Αλλά το μπλογκ σας εν άλλου παπά ευαγγέλιο. Εμμένω στο "ψευδοαντιστασιακοί" γιατί πιστεύκω οτι καλόπιστα επαρεξηγήσατε την έννοια της αντίστασης γιατί εν θέλετε να σκεφτείτε πως η ιδεολογία που μας ταΐζουν τα τελευταία 40 χρόνια ήταν μια μεγάλη εξαπάτηση, τζαι εμμένω στο ποθκιάντραποι επειδή μέχρι ενός σημείου θεωρώ το τζαι κομπλιμέντο. Σας χαιρετώ.
Εννά είμαι σύντομος γιατί ο χρόνος εν χρήμα τζαι έλειψε μου το τσιεκκούι που το 2004.
Στα κόμμεντς των αντιστασιακών που παλεύκουν για την... εεε... μη αλλαγή, εσχολιάστηκε η σημερινή είδηση της Offsite οτι:
σύμφωνα με πληροφορίες της OffSite - η ιδέα όπως: Σε περίπτωση επίτευξης συμφωνίας στο κυπριακό μεταξύ Χριστόφια και Ταλάτ, αυτή να μην τεθεί σε δημοψήφισμα μια και «η συμφωνημένη διευθέτηση έχει τύχει διαπραγμάτευσης και συμφωνήθηκε από τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες των δύο κοινοτήτων».
Η συζήτηση [όση έμεινε] επεριστράφηκε γύρω που το σχόλιου του Φάληρου Κυπριώτη οτι εννά ήταν κακή κίνηση εκ μέρους Χριστόφια κάτι τέθκοιο.
Έκαμα την αμαρτία να συμφωνήσω τζαι να παραθέσω τη γνώμη μου:
Ναι, ακούεται σαν μια απίστευτα κακή ιδέα να μεν περάσει που δημοψήφισμα. Αφήστε που τούτη η είδηση, ακόμα τζαι να μεν έσιει βάση, προσφέρεται για απορριπτική προπαγάνδα. Αλλά εφόσον συμφωνάτε οτι πρέπει η λύση να περάσει που δημοψήφισμα.. προς τι η κινδυνολογία στο ποστ σας; Ξέρετε πως, παρά την προσπάθεια δαιμονοποίησης που τον Ιγνατίου εν μιλούμε για "Σκηνικό όπως αυτό του 2004". Εν μιλούμε για μια μικροσκοπική περίοδο για να πειστεί η κοινή γνώμη. Εννά θέλατε ίσως να μεν τεθεί καμιά λύση σε δημοψήφισμα, ακόμα τζαι αννέν συμφωνήμενη κατ' ευθείαν που τους εκπρόσωπους τζαι ακόμα τζαι αν υπάρχει αρκετός χρόνος να ενημερωθεί ο κόσμος;
Τούτο το σχόλιο φαντάζουμαι ήταν η αφορμή για τη "διαγραφή" μου που τα κκόμεντς του μπλογκ, ως τωρά. Εν είμαι σίουρος γιατί, ας κρίνει ο καθένας. Είπε η Επιτροπή:
Θεωρούμε υποκριτικό και αυτουποτιμητικό το να εξυβρίζεις κάποιους και ταυτόχρονα να θέλεις να φιλοξενείσαι στο blog τους. Συνεπώς, αναρτήσεις του Νενεκατωμένου, διαγράφονται. Μπορεί άνετα βέβαια, να εκφράζεται στα δικά του blog μαζί με τα φιλαράκια του Aslan, Μιχάλη Μιχαήλ, Βραδύνου κλπ. Όσοι, μόνοι ή ενορχηστρωμένα μας εξυβρίζουν, ας το κάνουν εκτός των σελίδων μας.
Ευχαριστώ την Επιτροπή για την άδεια τους να εκφράζομαι. Τα χαιρετίσματα μου στον φίλο Αλιγάτορα, τον μόνο αναγνώστη του μπλογκ που εμπήκε σε διάλογο αντικρούοντας τα όποια επιχειρήματα μου για τις συνθήκες εγγυήσεως. Φαίνεται οτι εν ο διάλογος που ενοχλεί.
Αυτά τα ολίγα. Ευχαριστώ την Επιτροπή για την αγνή αγωνιστική προσοχή τους στις "ύβρεις" μου.
Όταν το Χριστόφιας-Watch [όπου "αντίσταση" εν η προσκόλληση στην πλύση εγκεφάλου που μας έκαμεν μια κομματική ελίτ για 35 χρόνια με το να μας υπόσχεται ανεδαφικές τζαι μη ρεαλιστικές λύσεις] αποφάσισε πως το Μνημόνιο Συνεργασίας [πατήστε δαμέ για το κείμενο] πάνω κάτω μας δεσμεύκει σε διατήρηση των εγγυήσεων τζαι μετά τη λύση, εν αφήνει τα στοιχεία τζαι τα γεγονότα να επηρεάσουν την γνωμάτευσην τους.
Εκτός που το:
"The two countries reiterate their commitment to their respective obligations under the Treaties signed in 1960."
το Μνημόνο αναφέρει τζαι τα ακόλουθα [μπολντς δικά μου]:
"The UK reiterates its commitment to its obligations as a Guarantor Power. The UK will continue fully to respect existing UN resolutions on Cyprus, including UNSCRs 541 and 550. Therefore the UK will not support any moves towards the partition of the island or the recognition or up-grading of any separate political entity on the island.In addition, the two countries will continue to work together in a constructive manner on all issues emanating from the Treaty of Establishment."
Στο λινκ πιο πάνω μπορείτε τζαι εσείς να κοιτάξετε τις παραθέσεις μου σε συνάρτηση με τα συμφραζόμενα τζαι να κρίνετε αν απομονώνω προτάσεις επιλεκτικά. Η ερμηνεία μου των πιο πάνω προτάσεων εσιει ως εξής:
1. Εν θωρώ δέσμευση στην εσαεί διατήρηση των συνθηκών εγγυήσεως. Οι αναφορές στις εγγυήσεις αφορούν στις υποχρεώσεις κάθε μέρους αυτή τη στιγμή. Δεν γίνεται αναφορά στη μετά-λύση εποχή.
2. Το ψήφισμα του ΣΑ 550 συμπεριλαμβάνει τη φράση:
"Calls upon all States to respect the sovereignty, independence, territorial integrity, unity and non-alignment of the Republic of Cyprus".
Η αναφορά εν απλώς μια γενικότητα του είδους που βρίσκεις συχνά σε ψηφίσματα, όμως θέτει σαν βάση την [τουλάχιστον νομική] ανεξαρτησία της ΚΔ.
3. Ο Χριστόφιας δεν έθεσε απ' οτι φαίνεται ανοιχτά ζήτημα εγγυήσεων στους Βρετανούς. Όμως το "to work together in a constructive manner on all issues emanating from the Treaty of Establishment" μπορεί να ερμηνευτεί σαν δέσμευση οτι θέματα που απορρέουν της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης [βάσεις, εγγυήσεις] εννά συζητηθούν.
Με άλλα λόγια, ναι, το Μνημόνιο Συναντίληψης δεν αποτελεί διεκδίκηση κατάργησης των εγγυήσεων. Όμως δεν είναι ούτε δέσμευση για το μέλλον της ΚΔ.
Υπενθυμίζω εν τω μεταξύ, πως όταν ο Ντέιβιντ Μιλλιμπαντ είσιε [τάχα] πει οτι οι εγγυήσεις θα συζητηθούν μετά τη λύση [προκαλώντας αντιδράσεις], η δήλωση του στην εφημερίδα Το Βήμα όπως καταγράφεται στη συνέντευξη ήταν:
"όσον αφορά τις εγγυήσεις, αναμένουμε πρώτα από τις δύο πλευρές να φθάσουν σε μια συμφωνία και στη συνέχεια θα δούμε πώς μπορούμε να διευκολύνουμε τις συνομιλίες".
Που φυσικά εν πολλά διαφορετική δήλωση που το "ΠΡΩΤΑ η λύση και μετά οι εγγυήσεις" στην πρόταξη της συνέντευξης. Αναρωθκιούμαι αν όσοι αντιδράσαν εθκιάβασαν την ή αντιδράσαν απλώς βλέποντας τον τίτλο.
Δηλαδή όι μόνο κανένας εν δεσμεύτηκε, αλλά έχουμε τον Υπουργό Εξωτερικών της Βρετανίας να λέει οτι μπορούν να συζητηθούν οι εγγυήσεις για να διευκολυνθούν οι συνομιλίες. Εν πρόκειται για νίκη ή κατάργηση των εγγυήσεων, αλλά ούτε τζαι η πανωλεθρία που παρουσιάζεται.
Ότι γράφω σε τούτο το πποστ ανάρτησα το τζαι σαν σχόλιο στο Χριστόφιας-Watch. Κανένας εν απάντησε ακόμα για να μου πει έστω οτι ερμηνεύκω τα παραπάνω στοιχεία λανθασμένα. Όμως τουλάχιστον εν έσιει διαγραφεί, πράμα που τους τιμά αν πιστέψω τι ακούω που άλλους.
Το ακόλουθο απόρρητο κυβερνητικό έγγραφο, με ημερομηνία Σεπτέμβρη 1979, βρέθηκε πρόσφατα πίσω από τα συρτάρια του αρχείου του Προεδρικού Μεγάρου. Παραμένει άγνωστο ποιές ήταν οι υπόλοιπες πρόνειες του Δόγματος καθώς δεν έχουν βρεθεί άλλες αναφορές στο θέμα στα επίσημα αρχεία.
Το Υπουργείο Παιδείας αποφάσισε όπως σε συνεργασία με το Υπουργείο Άμυνας και άλλους αρμόδιους φορείς προχωρήσει στη σύσταση Εναίας Συντονιστικής Αρχής Δόγματος «Δεν Ξεχνώ». Η ανεξάρτητη αυτή αρχή θα έχει σαν στόχο το συντονισμό του ιδεολογικού αγώνα ενάντια στην κατοχή και την αποφυγή δυσάρεστων αποκλίσεων από την εθνικώς ορθή καλιτεχνική έκφραση.
1. Οι Κύπριοι καλιτέχνες (λογοτέχνες, φωτογράφοι, εικαστικοί, άνθρωποι του θεάτρου ή του κινηματογράφου) προτείνεται όπως επικεντρώσουν τη δουλειά τους στην Τουρκική εισβολή, την τραγωδία των αγνοουμένων ή κάποια διάσταση της Κυπριακής Ελληνικότητος, προς εκπαίδευση και διαφώτιση της ντόπιας και διεθνούς κοινότητας.
2. Σημειώνεται οτι λεγόμενοι «Κύπριοι καλιτέχνες» που βρίσκονται στα Κατεχόμενα Εδάφη δεν θεωρούνται «καλιτέχνες» λόγω της φίμωσης της ελεύθερης σκέψης και έκφρασης που επικρατεί εκεί.
3. Έαν ο καλιτέχνης επιθυμεί να ασχοληθεί με το Εθνικό Θέμα, καλείται όπως επιδείξει το απαραίτητο αγωνιστικό φρόνημα.
α. Απαραίτητη θεωρείται η σοβαροφάνεια στην προσέγγιση του θέματος. Το έργο πρέπει να είναι μεν σοβαρό αλλά κυρίως να φαίνεται τέτοιο.
β. Στοιχεία μελοδραματισμού ενθαρρύνονται καθώς θέτουν τον διάλογο για το θέμα στις ορθές συναισθηματικές του βάσεις.
4. Εάν ο καλιτέχνης θέλει να αποφύγει την εθνική διάσταση του Κυπριακού και να αποπειραθεί να εστιάσει «στην άλλη πλευρά», υπενθυμίζεται οτι η Τουρκοκυπριακή κοινότητα καλό είναι να απεικονίζεται είτε σαν αιχμάλωτη είτε σαν υποχείριο της Τουρκίας. Ο ρόλος του απλού Τουρκοκύπριου θα χαρακτηρίζεται από κουτοπονηριά ή φανατισμό καθώς και θα προσομοιάζει στον κωμικό τύπο του φτωχού και απολίτιστου «τσιγγάνου».
5. Προτείνουμε όπως κατά την τελική σύνταξη ή σύνθεση του έργου ο καλιτέχνης διατηρήσει μια λεπτομερή καταγραφή των λεκτικών, οπτικών ή έμμεσων αναφορών στην έννοια «κατοχή». Για να εγκριθεί το έργο από την Αρχή θα πρέπει οι αναφορές στην έννοια «κατοχή» να υπερβαίνουν το 30% του όλου έργου.
6. Ο αιτητής μπορεί να προμηθευτεί το ειδικό βιβλιάριο το οποίο αναλύει τις κατευθυντήριες γραμμές με περισσότερη λεπτομέρεια, από τα γραφεία της Ενιαίας Συντονιστικής Αρχής «Δόγματος Δεν Ξεχνώ» και το Υπουργείο Άμυνας.
[Το κείμενο τούτο δημοσιεύτηκε στο Παράθυρο της εφημερίδας Πολίτης εχτές Κυριακή. Για όποιον εν άκουσε το λάξιμο του Υπουργείου Άμυνας, έσιει νάκκο πιο σοβαρές προσεγγίσεις που τη δική μου δαμέ τζαι δαμέ.]
...Θκυό λεπτά να μου περάσει το γέλιο, ελάτε κάτι άσχετο να σας αποσπάσει την προσοχή:
Εμένα οι επικοινωνιολόγοι μου είπαν μου να αναφέρουμαι καθημερινά στα εκατομμύρια επενδύσεις μου στην Ντόχα του Κατάρ. Πότε λαλείτε να σορόψω αρκετά ριάλλια να γοράσω κανένα γιοτ;
υγ: ρε Πολίτη, φαντάζουμαι ξέρεις ήντα μπου εν το ππέρμαλινκ έννεν; Εν είμαι κρίμα να γυρέφκω αύριο το άρθρο στο αρχείο; Έννεν κρίμα που τον Θεό να μπορώ να βάλω λινκ του Πίκρη τζαι να μεν μπορώ να βάλω του Κωνσταντίνου;
Εξήγηση. Όποιος θέλει να φάει ξύλο υπέρ πίστεως τζαι επανέωσης αυτό το καλοκαίρι στην παραλία, τις φανελλούες έσιει τες δαμέ. [Έσιει τζαι ψευδοφεντζάνια!]
