Τζείνη η σελίδα πώς πάει;*

Πριν από κάτι μήνες [δηλαδή με τον δικό μου ρυθμό πέντε πποστς πριν] ασχολήθηκα με του ΡΙΚ το ανάγνωσμα. Δεν ήταν τζαι καμιά απίστευτη δουλειά από μπλογκικής απόψεως και τώρα που το διαβάζω ξανάθυμάμαι πως άμα φιλοδοξείς να γράφει οτιδήποτε για λεφτά τζαι δεν θέλεις να βελτιωθείς μέσω ειλικρινούς αυτοκριτικής τζαι προτιμάς να αποφεύγεις τις αδυναμίες σου έννεν καλή ιδέα να... Εεε, στο θέμα μας.

Επέστρεψα στο θέμα του αγαπημένου μου σάιτ [που εστήθηκε πριν που σχεδόν μια πενταετία τζαι έshει να συντηρηθεί που πριν να στηθεί το ίδιο το ΡΙΚ] γιατί πρόσεξα, αρκετά καθυστερημένα μια απάντηση στο ποστ. Την οποία, επειδή ξέρω ότι είσαστε κούνοι τζαι δεν θέλετε να κάμετε κλικ το λινκ, παραθέτω:

Για όσους το διαβάσουν το άρθρο αυτό, σας απαντώ πίσω με μόνο μια γραμμή.
Το όνομα μου είναι Αντρέας Ζαντής. Απλά είχα σχεδιάσει την ιστοσελίδα του ΡΙΚ σε κάποια στιγμή το 2003-4. Σταμάτησα να εργοδοτούμαι απο το ΡΙΚ απο το Σεμπτέβρη του 2004. ΑΥΤΑ. Ευχαριστώ.....

Να είναι καλά ο κύριος Ζαντής που μας απάντησε. Και δεν με εκπλήσσει που το πρώτο πράγμα που αναφέρει είναι οτι απλά είχε σχεδιάσει την σελίδα και κάποια στιγμή σύντομα μετά έφυγε από το ΡΙΚ. Ξέρετε, "εγώ την έφτιαξα, από εκεί και πέρα, νίπτω τας χείρας μου." Φαντάζομαι, ξανακοιτώντας την σελίδα, ότι μπορεί όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί να ήταν αρκετά καλύτερη. Είπαμε, το πιο πιθανόν είναι πως για την κατάσταση της σελίδας φταίει ο όποιος επικεφαλής του ΡΙΚ, διαχρονικά. Ή όποιος την διαχειρίζεται τώρα.

Κρίμα που δεν έχω κάποιο τρόπο να επικοινωνήσω με τον κύριο Ζαντή αλλά c' est la vie. Η σελίδα πάντως ακόμα είναι μια υπέροχη Ρωσσική σαλάτα, μια από τις διαχρονικές αξίες σε αυτή τη ζωή. Πώς και δεν υπάρχει δαμέ μια προκύρηξη προσφοράς για νέα σελίδα; [Τζαι εγώ αναρωθκιούμουν τόσο τζαιρό τι εν τα tenders...]

Α ναι, τζαι administrator επειδή η σελίδα για την Πρώτη Καλημέρα δεν ανανεώθηκε από το 2004. Ο Τσουρουλλης εμετακόμισε Σίγμα ή εν η ιδέα μου;

*Τούτη: http://www.cybc.com.cy/

ττου μπιζι φορ μπουκς;*

Στην Αμερική φαίνεται είτε ο κόσμος βαρκέται να πιάει ένα βιβλίο τζαι να το βαστά μαζί του στο τρένο είτε [πιο πιθανόν] το *πώς* πουλείς κάτι είναι εξ ίσου σημαντικό με το τι πουλείς. Τούτο το σάιτ ας πούμε, το οποίο ανακάλυψα χάρη στον θείο Ρόιτερς, προσφέρεται για να στέλνει στο ήμεηλ σας δωρεάν βιβλία σε δόσεις. Δίνεις το ήμεηλ σου, διαλέγεις βιβλίο [κλασσικό γιατί δεν εμπίπτει στους νόμους περί δικαιωμάτων, άρα είναι μούχτιν] τζαι κανονίζεις να σου στέλλουν μια με δυο σελίδες την μέρα στο Inbox, τις οποίες διαβάζεις και απο το κινητό αμα λάχει να 'ούμε. Το ωραίο είναι το disclaimer: "Too busy for books?"

Και αναρωτιέμαι, πως μπορεί κάποιος να είναι too busy for books; [Το Blackbury εν νομίζω να το έχουν μόνο οι Κροίσοι πλέον σωστά;] Έννεν κάτι που παίρνει πολλή ώρα, ειδικά στην Νέα Υόρκη [ή όπου άλλου υπάρχουν μακρινές διαδρομές για να πάεις δουλειά αφ' ενός τζαι δημόσιες συγκοινωνίες αφ' ετέρου] όπου μπορείς να θκιαβάσεις θκιο τρεις σελίδες, να μεν σας πω κεφάλαια, ώσπου να φτάσεις στην ρημάδα την στάση σου.

Επίσης κάτι άλλο που δεν πολυκατανόησα- η σελίδα προσφέρει τα βιβλία σε κομμάτια που ίσως σου πάρει το πολύ πέντε λεπτά να διαβάσεις. Μετά φυσικά, αν κρούζεις να μάθεις αν ο Άχαμπ εκαμάκωσε την κωλοφάλαινα στο τέλος, πάεις στην σελίδα τζαι παραγγέλεις το επόμενο. Τζαι καλά, εντάξει εν μούχτιν, εντάξει εν άλλο το στάτους του να σε ρωτά ο άλλος τι κάμμεις τζαι να μπορείς να πεις σοβαρά "θκιαβάζω Ντίκενς στο Βλακμπέρρυ". Εχάθηκε να έβρεις το βιβλίο μεταχειρισμένο που το Άμαζον; Ή να το πιάσεις που καμιά βιβλιοθήκη;

Τζαι επειδή άμα μουρμουρούμε για κάτι πάει να πει οτι μας τρώει ο κώλος μας να δοκιμάσουμε, εγράφτηκα να πιάννω κάθε μέρα ένα κεφάλαιο που τους "Τρεις Σωματοφύλακες". Ίσως τζείνο που μπορεί να τραβήσει κόσμο είναι η περιέργεια του να δεις πως είναι να θκιαβάζεις ένα μυθιστόρημα σε δόσεις, όπως εκάμμαν οι προτινοί στα περιοδικά.

... Το πρώτο κεφάλαιο πάντως εν η εισαγωγή όπου ο Δουμάς παριστάνει πως "τα παρακάτω είναι ιστορικά στοιχεία, φιλώ σταυρό". Τζαι εν έχω Blackberry, εννά το θκιαβάζω με τα ημέηλ μου.

* να σου εδίουν τον κούσπο να πάεις στα χωράφια να σου πω εγώ.

Μμμ...

Άμα σας πουν οτι εν έσιει λάθος να είσαι απόφοιτος μεν μασάτε, έννεν τζαι πολλά σπουδαίο. Η μόνη διαφορά είναι οτι αντί να αγχώνεσαι για τα μαθήματα αγχώνεσαι πλέον να έβρεις δουλειά για να αρκέψεις [κάποτε] να πληρώννεις τους λοαρκασμούς σου.

Τζαι να αρκέψεις να πληρώνεις τα φοιτητικά δάνεια.

Ε πώς να μεν θέλεις μετά να ξαναπάεις σχολείο όσο πιο γλήορα γίνεται;

Που την άλλη αρέσκει μου η ιδέα να είμαι ελεύθερος επαγγαλμετίας [freelancer στα Κυπριακά] τζαι να δουλεύκω που το ένα κομμάτι στο άλλο- τωρά ας πούμε απομαγνητοφωνώ μια συνέντευξη. [Τζαι όπως πάντα γίνεται με εμένα τζαι τις συνεντεύξεις, τωρά που την ξανακούω σαν να μεν μου πολλοαρέσκει]. Το μόνο πρόβλημα με το να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, έστω ως ένα σημείο, είναι ότι πρέπει να οργανωθείς πολλά καλά.

Κάτι στο οποίο μάλλον έχω αλλεργία.

Loose-endies

Loipon, ante na arkepsoume pale na mbainoume stin seira. Tha anagkasteite na yposteite Greenglish gia afto to post giati to computer mou en nomizo na eshei to font tis kallitteris glossas ever [pou tha elege tzai o Elytis].

Tessera themata ta opoia niotho tin anagki na proseggiso. Pamentes!

1. Toixos: Prosoxi! Oxi "to teixos" alla "o toixos"*. Min akousei kanenas paraekso "to teixos epese" kai nomisei oti to kaname Berolino ekei pou oi dikoi mas [kai oi dikoi tous] tremoun kai stin idea. Itan istoriki mera sto spiti mou otan eppese o toixos oxi gia ton toixo, alla giati gia proti fora simfonisa me ton Tassario, ever. I aderfi mou, afou me tshekkare an exo pyreto kai leo malakies, pige sto imerologio tou toixou [tou spitiou, oxi tis Ledras] kai simiose tin imerominia gia na tin thymountai oi epomenes genees.
Fisika symfono me tin praksi, oxi aparaitita me tin filosofia piso tis pou mallon itan analogi me tin filosofia tou Mehmet Ali Salat ama eripse tin gefyra pou en itan gefyra alla toixos metamfiesmenos se gefyra. Me alla logia oti to ekane gia na poun oloi "Popo, koita o Papadopoulos, ton noiazei gia tin lysi telika" [pragma kai to opoio ekanan] kai na kerdisei pontous. Elpizoume na pathei oti epathe tzai o Raouf to 2003 otan anoikse to odofragma gia na anagnoristei to psevdokratos tzai telika ekatalikse na voithisei ton kosmo oti i Alli Plevra en eshei havliodontes tzai tzerrata alla oti "en plasmata tzai toutoi olan".
Giati apo oti fenetai o aporriptismos apo fysikou tou ftanei se ena simeio pou, mi ehontas tipota allo na aporipsei, anagkazetai na aporripsei ton eafto tou!

2. Spam comments: Ekserate oti yparhoun tzai spam comments? Opou kapoio bot kammei post sto blog sou, dia sou sygharitiria tzai seirnei sou saranta links gia penis enhancement? Pou tzame katalaveis tzai pos en aftomato programma- giati an itan atomo tha eksere pos oi Kypraioi en xreiazountai penis enhancements. [Isht.]

3. UN: Apo afti tin evdomada o agapitos sas nekatomenos eshei defteri [apliroti] douleia sto Voice of America opou tha voitho ton antapokriti tous sto UN. Cool? Cool. More details forthcoming pou laloun tzai oi kakoi mas daimones.

4. 300: Kala, poly touvlo o Ahmadinejad ores ores. 99.9% tou Hollywood akouei Bush tzai vrazei to giema tous tzai o -Jad thorei sinomosies. Hello, epidi en stin Ameriki en simainei oti akolouthoun kybernitiki grammi. Touta symbainoun sto Iran isos. [Kapoion sas thymizoun oi askopes anti-Amerikanikes eksarseis?]
Aeiste pou mborei ama thelei na erminefsei tin tainia akrivos antitheta. Pos ginetai mia tainia gia mia terastia alazoniki aftokratoria pou koutsoufla pano se mia mikri [alazoniki] xora na einai amerikaniki propaganda? Tin taineia tin eide o kyrios?

Afta gia simera. Ate, tzai tou xronou sta spithkia mas. [Tzeino sto Brooklyn, to allo en to thoro etsi opos pame.]
* efharistoume ton Kwsta Kwnstantinou gia tin diefkrinisi.

The Wiki Code

Telika i Wikipedia ehei oles tis apantiseis. Akoma tzai se erotiseis pou den skeftikame pote na kanoume.

Isos ehete akousei kapou as poume, tin theoreia oti o kosmos tha teleiosei [i tha pathei kati para poly kako- enas neos diskos me tragoudia tis Paris Hilton isos?] stis 21 Dekembriou tou 2012. Yparhoun diafores ermineies kai diaforoi logoi gia tin epilogi tis sygkekrimenis xronologias, me ton proto na einai mallon to gegonos oti ena arxaio imerologio twn Maya teleionei ekeini akrivos tin imera.

Kai omos i Wikipedia ekryve sta vathi tis akoma enan logo kai akoma mia ekdoxi tis apantisis. Ki exei na kanei me tin Evropaiki Enosi [gegonos pou tha xaropioisei kati monaxous stin Ellada pou evgazan fotia kapote gia tin Sinthiki tou Segen, to ilektroniko fakeloma, to 666 stis taftotites kai alla tetoia mesaionika]. Kante ena klik edo loipon, kai koitakste poia xora tha proedrevei tis Enosis ton Dekemvri tou 2012. Kai poios tha einai pithanotata o proedrevon tou Evropaikou Symbouliou.

Aionia i mnimi tis Evropaikis Enoseos paides.

Πάει η γέφυρα που μας χώριζε [ε;]

Η γέφυρα έπεσε. Η γέφυρα πάει. Τώρα έπεσε μια γέφυρα που οδηγούσε στο άνοιγμα του οδοφράγματος και στην επανένωση [άρα να λυπηθούμε]; Έπεσε μια γέφυρα που ήταν επικοινωνιακό κόλπο ή του Ταλάτ ή του Στρατού ή και των δύο [άρα να χαρούμε]; Έπεσε μια γέφυρα που ήταν παράνομη έτσι κι αλλιώς άρα δεν θα έπρεπε να μας κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη;

Και αφού και στο κάτω-κάτω και Η Κατοχή Είναι Παράνομη, αν δεήσει τζαι φύει ο Τουρκικός Στρατός τότε ο περήφανος Ελληνικός [Κυπριακός, ένα και το αυτό...] Λαός δεν θα πρέπει να χαρεί αλλά να καταλάβει πως και τα σπίτια μας να μας δώσουν πίσω που λέει ο λόγος, αυτό δεν θα αποτελεί ουσιαστικό βήμα προς την επανένωση;

Δεν ρωτώ ειρωνικά, ρωτώ επειδή δεν κατάλαβα. Επειδή προφανώς η κυβέρνηση παίζει διπλωματικό παιχνίδι υψηλών κυβικών, που τζείνο που έπαιξε τζαι στην [Τουρκόφιλη] Φινλανδία. Εκεί αποδίδω την σύγχυση, όχι στην σύγχυση που δέρνει συμπολίτευση, αντιπολίτευση και όποιον τους ψηφίζει.

Σε άλλες [σχετικές] ειδήσεις, πήρε το μάτι μου κάτι στατιστικές ότι οι Τουρκοκύπριοι αποτελούν τώρα μειονότητα στα κατεχόμενα. Επειδή οι στατιστικές αυτές δεν είχαν πηγή [κάποιος είπε σε κάποιον, καλά] δεν θα πάρω κι όρκο αλλά δεν τις αποκλείω κιόλας. Κι αναρωτιέμαι εγώ: να μοιράζομαι αυτή τη πληροφορία με κόσμο μπας και φιλοτημηθούν να ξεκολλήσουν που το ιδεολόγημα «τζίνοι τζει, εμείς δα» πριν να μεν μείνει κανένας Κυπραίος «δα»; Ή να μουρρώσω λόγω του ότι οι Γαλάζιοι Λύκοι μας θα έβρουν ακόμα μια δικαιολογία να ακούν για λύση τζαι να παριστάνουν πως εκουφάναν;

Αλλά θα σας αφήσω με μια νότα αισιοδοξίας. Όταν με μια αγαπητή συνάδελφο επήαμε σε καφέ γνωστής κόρης [θετής, βιολογικής, θα σας γελάσω], ήρθαμε αντιμέτωποι για ίσως πρώτη φορά στα Κυπριακά δεδομένα με το σύστημα παραγγελίας «δώστε μας το όνομα σας για να σας φωνάξουμε να πιάετε την παραγγελία σας τζαι να το γράψουμε στην απόδειξη». [Αφού ο φραπές ή έστω ο λάττε είναι που είναι επιστήμη, ας του προσδώσουμε επιστημονική μεθοδολογία σκέφτηκε ο ξενικός εμπνευστής του συστήματος]. Αφ’ ενός λόγω της ανωριμότητας μας και αφ’ ετέρου για να αποδείξουμε ότι η κοινωνία μας είναι πιο ανεκτική από ότι θέλουν να την παρουσιάσουν οι Κατάπτυστοι Νενέκοι, παραγγείλαμε με πλασματικά ονόματα.

Δεν χρειάζεται πως στο άκουσμα πως η συνάδελφος λεγόταν Πανίκκος, το μόνο που είχε να πει ο barista [έτσι τους λένε στο Αμέρικα] ήταν «είσαι πολλά ωραία για Πανίκκος». Ούτε υστερισμοί που σέρβιρε τρανσεξουάλ ούτε τίποτα. Και φυσικά όταν συστήθηκα, σε άψογα Κυπριακά [γιατί όπως είπαμε, Ελληνικά δεν ξέρω], σαν Χασάν, ούτε άκουσα τίποτα για το 1453, ούτε ήρθαν Ελληνόψυχοι κουκουλοφόροι να μου δείξουν τις χαρές του Ελληνικού πνεύματος.

Για αυτό σας λέω- μεν ψαρώνετε που τις Κασσάνδρες. Όλα καλά στην Αγία Νήσο. Μεν πολλοσκέφτεστε για την γέφυρα γιατί εννά πάθετε τίποτε.

*ευχαριστούμε το λεξικό με ονοματεπώνυμο για την σωστή χρήση της φράσης μια και <ειρωνία mode> σύμφωνα με πρόσφατο επιστημονικό σύγγραμμα οι Κύπραιοι μπλογκάδες δεν ξέρουμε Ελληνικά

Ενώ ρέμβαζε ειδήσεις...

Καλά, ο Σοφοκλής Σοφοκλέους προσπαθεί να γίνει γραφικότερος του Δώρου; Η κακόμοιρη παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου του Mega τόλμησε να ρωτήσει πώς βρέθηκε βόμβα μολότοφ στα γήπεδα αφού γίνεται αυστηρός έλεγχος και αντί να πάρει μια κάποια απάντηση άκουσε κάτι κουβέντες του αέρα για «μηδενική ανοχή» από εδώ και πέρα [φαντάζομαι μέχρι τώρα υπήρχε επίσημη ανοχή μέχρι ενός quota] και την ιστορία ενός νεαρού στα γήπεδα που κατέβασε το παντελόνι του μπροστά σε αστυνομικούς. Και ερώτησεν ο Υπουργός την παρουσιάστρια γεμάτος πόνο για την κατάντια της Άλλοτε Άσπιλης και Αμόλυντης Νεολαίας: «Είναι σωστή συμπεριφορά νεαρού να κατεβάζει το παντελόνι του;»

Τώρα τι να σας πούμε κύριε Υπουργέ; Εξαρτάται φαντάζομαι από την περίπτωση.

Πάντως ο Σοφοκλής θέλω-να-γίνω-Δώρος Σοφοκλεόυς ακόμα να ξεπεράσει [τουλάχιστον από ότι έχω δει] την απείρου κάλλους συσχέτιση της ληστείας σε κατάστημα της Λευκωσίας πριν από κάτι εβδομάδες στην… έλλειψη της οικογενειακής θαλπωρής. Και ότι χρειάζεται η αγκαλιά της μάνας για να καταπολεμήσει αυτά τα φαινόμενα. [Μανάδες, αν δείτε μαύρες κουκκούλες και άλλα τέτοια ύποπτα δίπλα στο πλέυστέσσιον του κανακάρη πάρτε τον μια αγκαλιά και θα του περάσει].

Α και μόλις άκουσα ο Χριστόφιας ελπίζει «με μεγαλύτερη φιλοδοξία η Αριστερά να προσφέρει ακόμα περισσότερα σε αυτό τον τόπο». Εσείς γραμματέας του ΑΚΕΛ δεν είστε; Την Αριστερά που την ήβρετε; Σύρνετε ένα «η νέα τάξη πραγμάτων φταίει» στα ΕΔΟΝόπουλα [που τζαι να κλάσετε εννά χειροκροτήσουν] τζαι εκαθαρίσατε;

Και τέλος ο Περδίκης αναρωτιέται τι θα έκανε ο Ταλάτ αν αύριο αρχίζαμε εμείς να ρίχνουμε τον τοίχο της Λήδρας. Δαμέ κύριε Περδίκη μου αναρωθκιούμαστε τι εννά εκάμμαμε εμείς αν εδιέλυε την γέφυρα ο Ταλάτ, για τα υπόλοιπα να ανησυχήσουμε μετά που εννά το λύσουμε το πρόβλημα;

Υ.γ.: Γιατί ακόμα δείχνουν τα δελτία ειδήσεων σκυλλιά, γατιά τζαι [σήμερα] χιμπαντζήδες που κάνουν skateboard; Ή χάμστερ που κάνουν γουόττερ σκι; Τζαι άτε τα κανάλια βρίσκουν την γεμωσιά τζαι χρησιμοποιούν την. Γιατί όμως εξακολουθεί να υπάρχει κόσμος που θεωρεί οτι να κάτσει ένα χάμστερ πάνω σε σκι τζαι να το τραβά στην θάλασσα εν καλή ιδέα; Το χάμστερ ερώτησε το;

Ελάτε να μπούμε στο πνεύμα

Στην Βρετανία, στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και στον "Δυτικό" κόσμο γενικότερα μαίνεται η συζήτηση για το κατά πόσο είναι καλό πράγμα να λαλούμε αδιακρίτως "Καλά Χριστούγεννα" γιατί σου λέει έτσι μπορεί να προσβάλεις Μουσουλμάνους, Εβραίους κτλ κτλ οι οποίοι δεν γιορτάζουν την συγκεκριμένη γιορτή. Μια συζήτηση πολύ ενδιαφέρουσα γιατί έχει να κάμει με την ελευθερία του λόγου, την ανεκτικότητα, τον διαχωρισμό εκκλησίας- κράτους τζαι άλλα τέθκοια εορταστικά.

Καλά νέα όμως κυρίες και κύριοι, συναγωνιστές, συναγωνίστριες και κυβερνητικοί πράκτορες. [Ναι, σε 'σένα μιλάω]. Ο λεγόμενος "πόλεμος εναντίων των Χριστουγέννων" δεν έφτασε ακόμα στην Κύπρο. Τζαι το διαπίστωσα πέραν πάσης αμφιβολίας όταν έκανα την πτήση Λονδίνο- Λάρνακα με την Colonial Airways [πρώτη φορά θωρώ τόσα Αγγλικά προγράμματα σε Κυπριακή πτήση, για να μεν μιλήσω τζαι για το κανάλι "μάθετε Ελληνικά για να μιλάτε με τους ιθαγενείς"].

Εγύριζά μέσα στα duty free [όπου τελικά ήπια ένα αναψυκτικό τζαι εγόρασα ένα βιβλίο για τον Πόλεμο των Έξι Ημερών] όταν άρχισα να βλέπω παντού κόσμο με Μουσουλμανική [εμάντεψα] περιβολή. Ξέρω φυσικά οτι δεν ντύνονται με τον ίδιο τρόπο όλοι οι Μουσουλμάνοι ανά το παγκόσμιο [όι τίποτε άλλο να μεν με λαλείτε τζαι ρατσιστή δηλαδή], αλλά είδα γυναίκες με μαντήλες που άφηναν ακάλυπτα από το πρόσωπο σε μόνο τα μάτια σε κάποιες περιπτώσεις και κάτι κατάλαβα. Οι άντρες της παρέας, γιατί τελικά για παρέα επρόκειτο, φορούσαν άσπρες ριχτές κελεμπίες στο καταχείμωνο, πλεκτά καπελάκια και σάνδαλα. Υπήρχε φυσικά και κόσμος με δυτικά ρούχα σε συνδιασμό με τα άλλα.

Φαντάστηκα πως θα έπαιρναν το αεροπλάνο για κάποια χώρα της Μέσης Ανατολής, αλλά τελικά τους είδα να έρχονται μαζί μου στην πτήση για Κύπρο. Η οποία Κύπρος είναι βέβαια χώρα της Μέσης Ανατολής αλλά μην το πείτε δυνατά γιατί θα πάθουν εφραγμα οι Ευρωπαίοι που τους εγελάσαμε τζαι εμπήκαμε μέσα.

Στο αεροπλάνο ανακάλυψα δύο πράγματα, ένα καλό και ένα κακό. Το καλό ήταν οτι για πρώτη φορά εδώ και χρόνια μπήκα σε αεροπλάνο της Colonial και δεν άκουσα να παίζει η ορχηστρική εκδοχή της Αννούλας του Χιονιά. Δεν ξέρω αν χάλασε η κασέττα που τους έδωσε το ΡΙΚ, αλλά φέτος έπαιζαν Χριστουγεννιάτικα σε κάτι άγνωστες Αμερικανικές εκδοχές.

Το κακό ήταν πως για ταινία είχα να διαλέξω μεταξύ Lindsey Lohan και Devil Wears Prada. Το οποίο δεύτερο τελικά δεν ήταν άσχημο αλλά ξεφεύγω από το θέμα μας.

Καθώς έμπαιναν λοιπόν στο αεροπλάνο οι Σαουδάραβες [που μπορεί να μην ήταν, αλλά μια και πέταγαν για Jedda είπα να το γενικοποιήσω α λα Κυπριακά- να λαλείτε καλά που εν λαλώ τίποτε άλλο δηλαδή] είχα την τύχη να δω έναν Μουσουλμάνο να τραγουδά το Jingles Bells. Όπως λοιπόν έπαιζε η μουσική από τα μεγάφωνα, ένας, δύο, τρεις πέρναγαν και τραγουδούσαν για τα τρίγωνα κάλαντα.

Φαντάζομαι οι άνθρωποι θα πήγαιναν για να κάνουν το χατζιάτο τους στην Μέκκα και οτι δεν ήταν απαραίτητα Σαουδάραβες, αλλά το να βλέπεις έναν Μουσουλμάνο προσκυνητή να σιγοτραγουδά πρίμο σεκόντο με Αμερικανική ηχογράφηση σε Κυπριακό αεροπλάνο οτι "ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά" εμένα μου κάνει δικαίωση του σουρεαλισμού.

Και ολοκληρώνοντας: όχι δεν νομίζω πως οι Κυπριακές θα έπρεπε να "κόψουν" το τραγούδι, ούτε κατ' επέκταση στην παρανοϊκή τακτική του "δεν γιορτάζουμε καμία γιορτή μήπως και προσβάλλουμε". Ιδανικό για εμένα είναι ακόμα το Αμερικανικό μοντέλο όπου ο καθένας γιορτάζει ότι θέλει, όποτε του κάτσει. Αλλά κοίτα να δεις που φανήκαμε πιο φιλελεύθεροι κι από τους φιλελεύθερους επειδή είμαστε υπερβολικά... αχάπαροι του τι γίνεται γύρω μας.

Καλά Χριστούγεννα σε όσους τα γιορτάζουν, καλό Χάνουκκα στους Εβραίους και καλές οτι-γιορτές-και-να-γιορτάζετε στους δωδεκαθεϊστές!

Προσεχώς: απόφοιτος

Μετά που δεκαπέντε λεπτά που εγύρεφκα τις σημειώσεις μου πάνω στην πολιτική ιστορία της Γουιάνας [χωρίς να έχω φυσικά ακόμα να τις εντοπίσω], μου ήρτε επιφοίτηση. Όχι φυσικά για το που τις έβαλα τις άτιμες τις σημειώσεις- όπως έψαχνα εκατάλαβα οτι εκτός απροόπτου την Τρίτη στις 12 το μεσημέρι εννά είμαι απόφοιτος NYU [NYU Alumnus δηλαδίς], εννά είμαι δημοσιογράφος με πτυχίο τζαι το κυριόττερο, εννά πρέπει να ανακαλύψω τι θέλω να το κάμω το γέριμο το πτυχίο.

Φυσικά όλα αυτά είχα τα ξανασκεφτεί, αλλά κοιτάζοντας πως ήταν το δωμάτιο μου εκατάλαβα
πως όσο τζαι να 'ναι, η κατάσταση με τα πράγματα μου τζαι τες κάσιες που, δύο μήνες μετά την μετακόμιση, εν εσυσταριστήκαν ακόμα φέρει έναν κάποιον μεταφυσικό συμβολισμό.

Ας πούμε μπορεί μπαίνοντας κάποιος μέσα να νομίσει οτι επέρασε στη ζώνη του λυκόφωτος τζαι πως αν πάρει την λάθος στροφή εννά τον φάει ο δράκουλας. Εγώ όμως ξέρω που βρίσκονται [σχεδόν] τα πάντα τζαι με λλίη προσπάθεια βρίσκω τα. Ε, έτσι εν τζαι τα σχέδια μου για το μέλλον.

Φυσικά ακόμα δεν αποφοίτησα επίσημα. Πρώτα πρέπει να βαθμολογηθούν οι εξετάσεις, να μπουν στο GPA μου οι νέοι βαθμοί, να σιουρευτώ οτι τα επέρασα [τζείνο που ελάλουν το εξ απροόπτου] τζαι τον Μάη πιάννω χαρτί. Αλλά θεωρήτικά ετέλειωσα. Ποιού να το πω τζαι ποιός να πιστέψει;

Περί παπάδων-προέδρων

Αυτές τις μέρες σκεφτόμουνα να γράψω για το ξύλο της γαλάζιας αρκούδας το οποίο Δόξα τω Χρυσόστομο θα γλιτώσουμε με το που θα βάλει τη χερούκλα του [κι άλλο] στην παιδεία. Οι θεοί της Μικαέλλας να μου κόβουν λίρες και να του δίνουν σελίνια του Μακαριότατου, πολύ εκτίμηση του έχω.

Αλλά επειδή ευτυχώς το θέμα του alma mater του υπογράφοντα το έχουν αγγίξει σε σημείο "Μάικο Τζάκσο επί 11χρονου" άλλοι, ικανότεροι, μπλογκάδες με τη συμμετοχή πολυπληθούς έκτακτου καστ, ας πάμε για κάτι ελαφρώς διαφορετικό.

This religious relationship with the leader has a wait-and-see attitude with relationships based on confidence and any questioning of leader, autonomy of those acting, and critical conscience being perceived as treachery. The priest-president has neutralized the development of enlightened political judgement among the masses. He has transformed a demanding people into a well-behaved mass trusting in the occurence of miracles.

Αν σας θυμίζει κάτι, κακώς. Άλλωστε η Κύπρος επί Μακαρίου ουδεμία σχέση είχε με την ηγεσία του Aristide στην Αϊτή για την οποία γράφουν οι κύριοι Jean και Maesschalck.

Ένα μάθημα πήρα στην ζωή μου για την πολιτική στην Καραϊβική και τρώω κάθε εβδομάδα και μια φλασιά για το πόσο παρόμοια είναι η ιστορία της Μπανανίας [σύντομο ιστορικό του Γλαύκειου παρατσουκλίου εδώ] με αυτή των "μπανανιών" των "Δυτικών Ινδιών". Κάτι η κατάσταση μιας χώρας που κάποτε ήταν αποικία, κάτι η πρώιμη "δημοκρατία" που βασίζεται σε πατρονιαλισμούς [πατρονισμούς πρέπει να εν ο Κυπριακός όρος] τζαι πελατειακές σχέσεις, κάτι οι γειτονικές χώρες που ψάχνουν ευκαιρία να κόψουν κομμάτι άρκεψα να σκέφτουμαι αν κάτι έξερε όποιος είπε τον Μακάριο "Κάστρο της Μεσογείου".

Όσο σπουδάζω πολιτική θωρώ τόσες πτυχές της Κυπριακής ιστορίας που εν επροσεγγιστήκαν που κανέναν από όσο ξέρω. Υπάρχει ένα βιβλίο για την Κύπρο στο πλαίσιο της ευρύτερης αποικιοκρατίας; Συγκρητική ανάλυση με τις δημοκρατίες της Καραϊβικής; Μια ιστορία της σύγχρονης Κύπρου που την προοπτική της Μέσης Ανατολής; Εε;

... Εννά θάψει κανένας την καρκιά του Μακαρίου να τελλειώνουμε;

oh yeah

Δημοσιευμένος επιτέλους και στην Αγγλική. Ωραίο να θωρείς το όνομα σου με μεγάλα κότσινα γράμματα έννεν;

Ο Καραγκιόζης ριβιούερ βιβλίων.

...
Και τώρα κάτι τελείως διαφορετικό: επειδή αναγνωρίζω το δημοσιογραφικό δαιμόνιο της Μικαέλλας [όχι σαν τα Κυπριακά κανάλια που πιάννουν ειδήσεις που εφκήκαν στην εφημερίδα την ίδια μέρα τζαι βαφτίζουν τες αποκλειστικές]:

"Πελέ και Βραζιλία και Πορτορικανοί φωνάζουν ΑΕΛΑΡΑ τρελάθηκαν κι αυτοί". Κάποιο πολιτικό νόημα θα έχει η επιλογή των Πορτορικανών, εν νομίζω να εν στην τύχη που το εβάλαν. Επειδή ως γνωστόν οι Πορτορικάνοι εν άσσοι στην μάππα, εν έτυχα απλά να ακούουνται Λατινοαμερικάνοι.

Ο Φιντέλ στην Αμερική

... ή ένας Κάστρο στη Νέα Υόρκη.

Κάτι το κρέμασμα του Σαντάμ, κάτι οι Αρχιεπισκοπικές οι οποίες αισίως έβαλαν τον... τρίτο σε ψήφους στη θέση του Άρχοντα του Λαρτομουστατζιάσματος*, κάτι η ανακάλυψη της κυρίας Ρούλας Μαυρονικόλα πως "ο ρατσισμός δεν ταιριάζει στους Κυπραίους" με έκαναν να θέλω να ασχοληθώ κι εγώ με κάτι σοβαρό. Έτσι για να τιμήσω την παγανιστική Αμερικανική γιορτή του Χάλογουίν, κατά τη διάρκεια της οποίας ντυνόμαστε κάτι τρομακτικό για να διώξουμε ή τα κακά τα πνεύματα ή ο ένας τον άλλον, έκανα το καθήκον μου και ντύθηκα Φιντέλ Κάστρο. [Για να καταλάβετε το πνεύμα του εορτασμού- αν η γιορτή ήταν Κυπριακή θα ντυνόμουν Σχέδιο Ανάν ή Βρετανικός Δαίμονας. Ή Δώρος.]

Εδώ θα ήθελα να σας πληροφορήσω πως ο Φιντέλ Κάστρο. και συγκεκριμένα ο Κάστρο στα βουνά της Sierra Maestra, σαν σοσιαλιστής και λαϊκός ηγέτης είναι για όλα τα βαλάντια και προϋπολογισμούς. Θα χρειαστείτε παλιά ρούχα από τον στρατό [όσο πιο γέριμα τόσο το καλλύτερο], ένα καπέλλιν με αστερούδιν κότσινο και φυσικά έναν πούρο, κατά προτίμηση Αβάνας. Λόγω Αμερικανικού εμπάργκο στη χώρα των ψηφοφοριών του 99% περιορίστηκα σε Dutch Masters και σε μια άγνωστη μάρκα με άρωμα φράουλας. Τέλος φυσικά, θα χρειαστείτε Κυπριακά γονίδια με τα οποία θα μπορείτε να κατεβάσετε, σε ένα μήνα, μούσι για το οποίο ο μέσος Σκανδιναβός χρειάζεται να επενδύσει μερικά χρόνια.

Συνδυάστε λοιπόν αυτά τα στοιχεία με τον κατάλληλο αέρα μονομανούς και επίμονης αυταρχικότητας [κυμανθείτε μεταξύ επιπέδων Αναστασιάδη και Τάσσου] και παρατηρείστε τα αποτελέσματα. Οι αντιδράσεις κυμάνθηκαν από χαρούμενες Κουβανές που έσπευσαν να φωτογραφηθούν με τον El Hefe, μέχρι και τον μεθυσμένο Αμερικάνο που μου επισήμανε διακριτικά παουρίζοντας πως "Che Guevara was a fucking Communist!" Ε ναι, ήταν [άσχετο πως εγώ εν άλλος που εντύθηκα], είπα εγώ οτι ήταν Ζωροαστριστής;

Άτε, τζαι του χρόνου Μακάριος ή Aleister Crowley.

*το μπλογκ ευχαριστεί τον κύριο Μικελλίδη για την εμπνευσμένη χρήση της λέξης.

Γκόβερνμεντ ντοτ κκομ

Και εγένετο επίσημη σελίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γιούπι.

Κοιτάξτε, σαν ιδέα καλοφτιαγμένη φαίνεται, και θα 'ναι χρήσιμη, δεν θα 'ναι; Αν μη τι άλλο τουλάχιστον βλέπεται. Αν αγνοήσεις φυσικά το πράσινοχακί χρωματάκι που μάλλον θα είναι κατάλοιπο του χρυσοπράσινου φύλλου.

Ένα πράγμα αναρωτιέμαι [προς το παρόν]. Η Τουρκική γλώσσα που πήγε; Καταλαβαίνω πως αυτή τη στιγμή δεν ρέουν μιλιούνια οι Τουρκοκύπριοι στην ιστοσελίδα της Κ.Δ., ειδικά τώρα που αύριο- μεθαύριο χάρη στον El Hefe ίσως από κοινότητα γίνουν κράτος. Δεν χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή όλες τις πληροφορίες και στις δύο γλώσσες. Άλλωστε ας πάρω το ότι άλλες κυβερνητικές σελίδες, [όπως των Άδερτων και του αγαπημένου μου Υπουργείου που έμεινε ορφανό από ιδιοφυίες], έχουν και μια επιλογή για Turkçe σαν καλό σημάδι. Ακόμα και αν η σύνδεση σε στέλνει σε κάτι ιντερνετικά κατσάβραχα με κανά δύο φωτογραφίες κι ένα sitemize hos geldiniz. Υπό κατασκευή, καταλάβαμε, σαν το κράτος τα τελευταία 40 χρόνια.

Αλλά βρε καρντάσια της πλέον αριστερής και συμφιλιωτικής κυβέρνησης από την εποχή του Ακρίτα, χάθηκε μια σύνδεση στην κύρια σελίδα που να εξηγεί στους Βαρβάρους τι γίνεται επιτέλους; Ή μήπως σκέφτεστε πως τα καημένα τα άλουτα δεν θα έχουν δει ίντερνετ ποτέ τους εκεί που βοσκούν τα πρόβατα μέσα στις εκκλησίες; Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ μήπως έχουν wi-fi στις εκκλησίες;

Σοβαρά όμως- η μόνη αναφορά στη γενικότερη πολιτική ανωμαλία υπάρχει κάπου σε μια σελιδούλα όπου την ονομάζει με εκείνη την γνώριμη απλοποίηση: "Κυπριακό Πρόβλημα". Εκεί θα βρείτε την γνωστή προπαγ- εεεε, διαφώτιση, και φυσικά καμία πληροφορία που δεν έχουμε ξανακούσει και η οποία άντε να φανεί χρήσιμη σε κάποιον ξένο που θέλει να μάθει τα επίσημα παραμύθια πριν [ή αντί] να καταλάβει τίποτε περισσότερο.

Το μόνο που θα μπορούσε να χρησιμοποίησει ένα σύνοικο στοιχείο είναι εκείνες οι κουφεττούες που τους υποσχεθήκαμε όταν θέλαμε να δείξουμε οτι κόφτει μας ολάν- και φυσικά μόνο στα Ελληνικά και στα Αγγλικά, να τα βλέπουμε εμείς και να συνεχίζουμε την νοητική μοναχική θώπευση των γεννητικών μας οργάνων.

Αγαπημένο μου σημείο- το όμορφα ονομασμένο Η Κύπρος Μας. Άτε ρεεεε, εσυγκινήθηκα. Το σκετς τζαι ο Κόσμος της Υπαίθρου που ένει;

Ο Αης Νεκατομένος και ο κατηραμένος φιούζο-γκουρμές

Αυτά τα παιδιά στο πανεπιστήμιο μου δεν ξέρω που τα βρίσκουνε τα λεφτά και τα ακριβά τα γούστα αλλά αλίμονο στον μέσο Κύπριο φοιτητή.

Ήτανε χτες τα γενέθλια μιας καλής φίλης καρδιακής και βγήκε απόφαση να πάμε όλοι έξω να το γιορτάσουμε με δείπνο. Φύγαμε λοιπόν με μια άλλη φίλη Γιαπωνέζα από το Γουάσινγκτον Σκουέαρ να πάμε προς το εστιατόριο. Αφού μας ρώτησαν κανά δυο περαστικοί να τους προσανατολίσουμε και πήραν τα μυαλά μας αέρα ["μοιάζουμε τόπακες μεγάλε, κόλλα το!"] τελικά καταφέραμε να ψιλοχαθούμε μέσα στο Δυτικό Βίλειτζ. Ψάχνοντας να βρούμε το δρόμο μας άρχισα να παρατηρώ τα στέκια και τα εστιατόρια της περιοχής και ένιωσα το πορτοφόλι μου να με τρώει.

Εκεί λοιπόν που δεν το περιμένω βρίσκομαι σε ένα εστιατόριο με σούσι, Νοτιοαμερικάνικο διάκοσμο και μουσική προθάλαμου οδοντιατρείου μεταμφιεσμένη για να ακούγεται μοδάτη και να περνά απαρατήρητη ταυτόχρονα. Κοιτάζοντας το μενού ανακάλυψα κάτι περίεργους συνδυασμούς [«Φιούζιον είναι!» μου κάνει μια κοπελιά απ’ την παρέα όλο καμάρι] που σαν να τσούζανε γιατί προφανώς η υψηλή κουζίνα είναι για τους άπειρους ότι το ξεπαρθένεμα για τις κυρίες- αν δεν πονέσεις λίγο δεν το χαίρεσαι. Τα δύο εικοσάρικα που είχα πάνω μου δύσκολα θα με έβγαζαν ασπροπρόσωπο. «Ωραία» σκέφτηκα «με καμιά σαλάτα θα την βγάλουμε».

Άμα πεις σε κάποιον ότι σπουδάζεις Νέα Υόρκη αμέσως σε φαντάζονται να πίνεις μοχίτος στην ταράτσα ακούγοντας τζαζ, να βγαίνεις κάθε νύχτα για δείπνο στο Αφρικανικό-Ρώσικο εστιατόριο της γειτονίας και να ζεις σαν να βγήκες που το Σεξ εντ δε Σίτυ. Αλλά να και το σημείο κλειδί- άλλο οι τηλεοπτικές σειρές κατινίστικης φαντασίας και άλλο η πραγματικότητα.

Κατέληξα λοιπόν με ένα φαΐ που ήταν κάτι μεταξύ οφτού, τερριγιάκι και σούπας με μανιτάρια το οποίο με μεγάλη έλλειψη ειλικρίνειας αυτοδιαφημιζόταν στο μενού σαν ένα από τα «μεγάλα πιάτα». Το καθ’ εαυτό πιάτο ήταν μεγάλο- το φαγητό όμως μου χτυπούσε άσχημα σε εκείνο το Κυπριακό γονίδιο που απαιτεί οτι για να γεμίσει το στομάχι πρέπει να γεμίσει το πιάτο ολάν. Το ίδιο το φαί ήταν απίστευτα καλό αλλά κατέληξα να φάω- Πάρα. Πολύ. Αργά.- για να μην μου κακοφανεί.

Με τα οικονομικά μου εξουθενωμένα σαν την Ειρήν Χαραλαμπίδου στο τέλος της «Χαρούμενης Πρωτοχρονίας» [δείξαμε την ηλικία μας πάλι] έφυγα γρήγορα για να ξυπνήσω νωρίς την επόμενη να πάω δουλειά για να βγάλω τα λεφτά που έριξα στο γεύμα. Ακριβώς όμως: μια μέρα δουλειάς = τα λεφτά για το φιούζιον οφτό. Άντε, σε κανένα μήνα πάλι ίσως περάσω έξω από εστιατόριο.

Πραγματική συζήτηση

Η πραγματική αυτή στιχομυθία είναι μια προσφορά της νέας τεχνολογίας των ίνσταντ μέσεντζερς και του κκόπυ ππέηστιγκ [τα οποία κάνουν αυτή τη στιγμή θραύση στις Ευρώπες]:

Αδερφή_μου says: agapiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
Αδερφή_μου says: ti kamis etsi wra re xaivani

Νεκατομένος says: thoro porno me nanous tzai agelades

Αδερφή_μου says: yiaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaks
Αδερφή_μου says: ti laleis

Νεκατομένος says: e, malakismenes erotiseis, malakismenes apantiseis

Αδερφή_μου says: ise por diastrofa
Αδερφή_μου says: pashi
Αδερφή_μου says: ate fkenw paw na shiesw
Αδερφή_μου says: giaaaaaaaaa

Νεκατομένος says: kali oreksi

Παρακαλώ προσέξτε την απόλυτη άγνοια εννοιών όπως: τακτ, πολιτική ορθότητα και γεννικής διανοητικής ομαλότητας. Δεν θα πρέπει να προκαλέσει έκπληξη το γεγονός οτι ο πατέρας μας εκκέλλιασε [καράφλιασε].

Και ναι, υπάρχει θεός...

... κι έχει και διαολεμένο χιούμορ. Για δείτε τι βγαίνει πρώτο πρώτο άμα γκουγκλάρω το όνομά μου στα αγγλικά. Σατανά έshεις πολλά ποδάρκα τζαι ένα που τούτα λαλούν το Άννα Βίσση.

Φέρτε μου αγιασμένο νερό γλήοράαα!

Του ΡΙΚ το ανάγνωσμα

Όταν φεύγεις από τη χώρα σου, πέφτει να σε πλακώσει. Στην περίπτωση μου το "πέφτει να σε πλακώσει" συμπεριλαμβάνει μια λανθάνουσα τάση αναζητήσεως οτιδήποτε είναι σχετικό με την Κύπρο. Έτσι ψάχνω τη Κύπρο στο Wikipedia [τώρα και στα Ελληνικά, δεν έχω δοκιμάσει Τούρκικα γιατί δεν είναι Κυπριακή γλώσσα, προς Θεού]. Κοιτάω το προφίλ της χώρας στο BBC News και ψάχνω βιβλία σχετικά στη βιβλιοθήκη. Έτσι όπως πάω θα γίνω ειδικός χωρίς καλά καλά να το καταλάβω. Όχι βέβαια σύντομα, έχω πολλές ελιόπιττες να φάω ακόμα.

Μια τέτοια κρίση μαζοχισμού με έπιασε πρόσφατα και με οδήγησε στην ιστοσελίδα του Cyprus SAT. Ξέρετε, εκείνου του τηλεοπτικού σταθμού που ακριβοπληρώνουμε μέσω του Ραδιενεργού Ιδρύματος Κύπρου για να εκπέμπει μέσω δορυφόρου μέχρι και [κρατηθήτε] στην Ελλάδα και άντε στη Βρετανία.

Όπως χρειάζεται λοιπόν το BBC News, το CNN International, η ΕΡΤ και το Al Jazeera [να θυμηθώ να πάρω καταϊφι να κεράσω τη NSA όταν μου κατεβεί] ιστοσελίδα, έτσι την χρειάζεται και το δικό μας διεθνές δίκτυο. Και δεν κοροϊδεύω απαραίτητα- μιλάμε για τον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό Ευρωπαϊκής χώρας, και αν και δεν είναι CNN πόσο δύσκολο είναι πιά να υπάρχει μια ιστοσελίδα της προκοπής;

Να απαριθμίσω τα στραβά;
1. Δεν είμαι γνώστης του προγραμματισμού ιστοσελίδων αλλά... Το κύριο μέρος της σελίδας περιέχει: συνδέσεις για την... Γιουροβίζιον που μας πέρασε, μία για την επίσημη σελίδα και μια για την επιλογή Κυπριακού τραγουδίου [η δεύτερη σε βγάζει στο κενό], κάτι ανακοινώσεις τύπου και μια εικόνιτσα που μας πληροφορεί πως στο ΡΙΚ είναι έτος, λέει, νεολαίας. Η μόνη, άντε ας την πούμε χρήσιμη, σύνδεση είναι αυτή που βγάζει στο Super Bingo.

Καταπληκτικές οι προτεραιότητες του ΡΙΚ, ειδικά μια και το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο της σελίδας, το και καλά live streaming, παίζει μόνο σε Real Player και αυτό βγάζει σταθερά έρρορ.

Και όλο αυτό είναι φυσικά Copyright Cy.B.C.© 2002 [μπας και το κλέψει κανείς] και σχεδιασμένο από έναν κύριο Andreas Zandis. Δεν τον ξέρω τον κύριο και δεν θέλω να κρίνω άδικα αλλά μια γρήγορη αναζήτηση στο ίντερνετ έβγαλε αυτά τα χαϊτεκκικά. Αλλά δεν φταίει τόσο πολύ ο άνθρωπος [εδώ ας πούμε φαίνεται να έκανε καλή δουλειά] αλλά το ΡΙΚ που δεν έχει καν αγγίξει την σελίδα και την έχει αφήσει να βολοδέρνει στους ανέμους.

Αλλά υποψιάζομαι πως κυρίως θα φταίει αυτός ο κύριος που κοιτάει την κάμερα με ένα ύφος "επιάαν μας κοπέλλια". Το ωραίο είναι πως ο Γενικός Διευθυντής είναι και κάτοχος πτυχίου Marketing & Marketing Concetration [κονσεττρέshον].

Φαντάστου να μην ήξερε από μάρκετιγκ δηλαδή.

Είναι και πολλά άλλα, όμως εδώ δεν χρειάζεται μπλογκάς, χρειάζεται γιατρός να κάνει διάγνωση, να γράψει αναφορά και να πάει βουρ για ευθανασία.

Α τους προδότες...

Ίσως να ανάφερα παλιότερα, όταν συνετρίβη το αεροσκάφος της "Ήλιος" οτι παρ΄ όλο το σοκ , τη λύπη και τον θυμό, ένιωσα οτι το δυστύχημα αυτό θα ήταν ένα χαστούκι για την Κυπριακή κοινωνία που ενδεχομένως να την ξυπνούσε από την μαστούρα της. Η εικόνα του πρόσωπου του θεού Ήλιου πάνω στο διαλυμένου πίσω φτερό του αεροπλάνου να κείτεται ανάμεσα στα αγριόχορτα και τις ανθοδέσμες έχει τόση δύναμη ώστε να αντιπροσωπεύσει και να αποτυπώσει πολλά επίπεδα του τι είναι η Κύπρος σήμερα. Είναι λες και όλα τα χρόνια των ρουσφετιών και της αρπαχτής, ο ξεδιάντροπος τρόπος με τον οποίο η κάθε κυβέρνηση αγνοεί τον απλό κόσμο αμέσως μετά την εκλογή τους, ακόμα και η συμβολική εμμονή μας με τα "ένδοξα σύμβολα" με τα οποία βροντοφωνάζουμε πως "είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ", συμπηκνώθηκαν σε μια φωτογραφία μιας κοπέλας που θρηνεί τους δικούς της ξέροντας πως, το πιθανότερο, κανείς δεν θα τιμωρηθεί.

Φυσικά, σαν καλός Κυπραίος που είμαι, όλα αυτά τα σοβαρά δεν τα σκέφτηκα μόνος μου. Άρχισα να τα σκέφτομαι βλέποντας τηλεόραση. Και συγκεκριμένα βλέποντας ένα από τα πρώτα επεισόδια της σειράς "Στο Παρά Πέντε" [όχι της σάτιρας-light του Σίγμα από τη δεκαετία του '90, την κωμωδία-θρίλερ του Μέγκα] στον υπολογιστή της αδερφής μου. Ένας από τους χαρακτήρες συγκεκριμένα θυμάται το αεροπορικό δυστύχημα στο οποίο έχασε την μητέρα και την αδερφή του και αναρωτιέται γιατί κανείς δεν τιμωρήθηκε αν και ήταν εμφανές ποίοι είχαν ευθύνες να πληρώσουν. Μια από τις κύριες ιδέες της σειράς είναι [αν και λίγο άγαρμπα δοσμένη ώρες ώρες] η απόδοση δικαιοσύνης και η διαφορά μεταξύ του τι λέει ο νόμος και τι πραγματικά συμβαίνει.

Γυρίζει η αδερφή μου που έβλεπε το επεισόδιο μαζί μου και λέει: "Λαλείς να το έγραψε πριν ή μετά το δυστήχημα;"

Κάποτε είναι αυτά τα ατιμώρητα, εσωτερικά εγκλήματα που έχουν τη δυνατότητα να ξυπνήσουν τον κόσμο. Για τους Ελληνο-Κύπριους το '74, αν και τραυματικό, δεν έγινε αιτία να αμφισβητήσουν οι πολίτες τους ηγέτες τους μια και ο εχθρός ήταν εξωτερικός, ο φταίχτης και το έγκλημα κάποιος απο τον οποίο κανείς δεν περίμενε κάτι διαφορετικό.

Τι γίνεται όμως όταν τον πόνο και την τραγωδία δεν την χρωστάς στους "επεκτατικούς Τούρκους" ή στους "κακούς μας δαίμονες τους Αγγλο-Αμερικάνους" αλλά στην ίδια την κοινωνία και την κυβέρνηση σου; Κι εκεί που νόμιζα πως η απάντηση είναι "και πάλι τίποτα" άνοιξα την εφημερίδα και διάβασα αυτό:

Η Επιτροπή Συγγενών των θυμάτων της αεροπορικής τραγωδίας δεν πείστηκε ότι το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας εφαρμόζει τους διεθνείς κανονισμούς αερομεταφορών αναφορικά με τις διαδικασίες που ακολουθούνται για αδειοδότηση της A Jet. Ως εκ τούτου, δήλωσε χθες ο πρόεδρος της Επιτροπής, Νικόλας Γιασουμής, οριστικά και αμετάκλητα αποφασίστηκε να καταγγελθεί η Κυπριακή Δημοκρατία σε τέσσερα διεθνή και ευρωπαϊκά σώματα ότι αντί να ενεργεί με βάση το δημόσιο συμφέρον, επαναλαμβάνει λάθη και παραλείψεις τα οποία κόστισαν τη ζωή σε 121 ανθρώπους, παραβιάζοντας ταυτόχρονα τους κανόνες ασφάλειας των αερομεταφορών και θέτοντας σε κίνδυνο και άλλες ζωές. [...] Οι καταγγελίες των συγγενών θα γίνουν στον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO), στο Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Ασφάλεια των Πτήσεων (EASA), στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στις Συνδυασμένες Αρχές Πολιτικής Αεροπορίας (JAA).

Φυσικά μια τέτοια κίνηση μπορεί να ονομαστεί προδοσία απο την κυβέρνηση σύμφωνα με την τακτική "ουσσούτε να περάσουμε". Ας ελπίσουμε πως δεν έχουν πλέον τόσο θράσος. Και ας ελπίσουμε εμείς οι υπόλοιποι να κληρονομήσουμε όλο αυτό το θράσος που τους περισσεύει και να τους δώσουμε να καταλάβουν.

Save Δώρος*

Όταν μια Κυβέρνηση είναι φιλολαϊκή, αντιλαμβάνεστε οτι δεν μπορεί να διαβρώνει την εμπιστοσύνη του απλού, καθημερινού, κόσμου και του φτωχού, πλην τίμιου, άοκνου εργάτη με το να αφήνεται στις χλιδές της εξουσίας.

Εξ ού και το διάσημο [προεκλογικό] σλόγκαν του Κινήματος Σοσιαλ- κεντρόων -εθνικιστικό- δημοκρατών ΕΔΕΚ οτι "εμείς δεν φάγαμε" πριν από μερικά χρόνια.

Έτσι λοιπόν πρέπει να εξηγήται και η αδυναμία του Υπουργού Δικαιοσύνης, Δώρου "άδερτου" Θεοδώρου, να δει το επίμαχο βίντεο ξυλοδαρμού υπόπτων από αστυνομικούς. Ένας Υπουργός σοσιαλιστής είναι υποχρεωμένος, λόγω ιδεολογίας, να αρκείται στις λαϊκότερες των ανέσεων. Έτσι η οθόνη του δεν μπορεί παρά να είναι φτηνή και κατώτερης τεχνολογίας. Παρόλο που δεν είμαστε εντελώς σίγουροι πώς η ποιότητα της οθόνης επηρεάζει την ποιότητα ενός αρχείου video σε μια ιστοσελίδα, η παρακάτω δήλωση το κάνει ολοκάθαρο: "Προσπάθησα σήμερα μέσα από την ιστοσελίδα του "Πολίτη" να το δω, είτε διότι η οθόνη μου δεν ήταν κατάλληλη, είτε διότι η όλη υπόθεση δεν ήταν καθαρή, δεν φαινόταν δηλαδή, δεν μπορώ να πω ότι έχω γνώση αυτού του βίντεο."

Δηλαδή δεν το είδε, αλλα προφανώς το είδε, αλλά ουσιαστικά δεν το είδε γιατί δεν ήταν αρκετά καθαρή η εικόνα [θα ήταν σοσιαλιστής και αυτός που τράβηξε το βίντεο] επειδή ο λαϊκός μας αυτός Υπουργός δεν βγάζει αρκετά για να πάρει μια οθόνη της προκοπής.

Τελικά η λύση για να ξεκαθαρίσει επιτέλους η φήμη της Κυπριακής Αστυνομίας και να σταματήσει το ξύλο δεν είναι να παραιτηθούν αξιωματούχοι για τον ξυλοδαρμό. Δεν είναι να σταματήσουν οι αστυνομικοί να καλύπτουν ο ένας τον άλλο. Δεν είναι να σταματήσει η αστυνομία να προσλαμβάνει τον κάθε ακοινώνητο ψυχοπαθή για την προστασία μας. Αν ο Δώρος μπορούσε να δει καθαρά το εν λόγω βίντεο θα πειθόταν επιτέλους οτι υπάρχει θέμα.

Για αυτό λοιπόν προκυρήσσω έρανο με σκοπό να μαζέψουμε λεφτά και να αγοράσουμε έναν αξιοπρεπή ηλεκτρονικό υπολογιστή για τον αγαπητό μας κύριο Υπουργό. Ο Δώρος δεν μπορεί, θα δεχτεί αυτή τη γενναιόδωρη απόδειξη αγάπης από τον απλό λαό, ξέροντας πως δεν θα μπορεί κανένας να τον κατηγορήσει οτι καταπατά τις σοσιαλιστικές αρχές του. Του εράνου φυσικά θα πρέπει να ηγηθεί η αγαπητή κυρία Φωτεινή Παπαδοπούλου, ίσως το πιο ικανό στέλεχος της Κυβέρνησης. Κι αν η Πρώτη Κυρία δεν θεωρείται στέλεχος της Κυβέρνησης τότε θα έπρεπε. Άλλωστε κάνει καλύτερη δουλειά στο στοιχείο της. Καλύτερη κι απ' τον Δώρο. Φανταστείτε- απ' τον Δώρο.

*Ότι και να γίνει κυρίες και κύριοι, εμένα μόνο ο Δώρατσος ο μώρατσος με εμπνέει να γράψω με το που θα δώ την είδηση/δήλωση [γιατί μια δήλωση του Δώρου αποτελεί πάντα είδηση]. Όπως άλλωστε θα ξέρετε ήδη ο υπογραφών, μαζί με την αγαπητή φίλη και συνάδελφο Μικαέλλα τρέφει μια ιδιαίτερη εκτίμηση και έναν ιδιάζοντα σεβασμό στον συναγωνιστή Δώρο. Τον οποίο Δώρο μάλιστα είχαμε στον τοίχο πίσω από τα γραφεία μας, προστάτη και καμάρι μας, κάτι όπως την φωτογραφία του Μακάριου τη δεκαετία του '60. Ζη!

"τοις βασιλεύσι* πάτερ μου, μεταξύ μας είμαστε..."

... τάδε έφη Χρυσούλα Διαβάτη, στο ρόλο της Φλώρας στους "Δύο Ξένους" των Ρήγα- Αποστόλου από το 1997. Τότε νόμιζα οτι η ατάκα ήταν απλώς μέρος της καρικατούρας. Ξέρετε, της καρικατούρας που άναβε καντήλι σε μια εικόνα της Φρειδερίκης στο προσκεφάλι της.

Αν και υπέθετα οτι υπήρχαν άνθρωποι που υποστήριζαν το να παραμείνει το τροπάριο "νικάς τοις βασιλεύσι" δεν ήξερα οτι ήταν ολόκληρο θέμα στην Ελλάδα της εποχής. Πού να ξέρω λοιπόν οτι εκτός από την Κύπρο, όπου δεν είχαμε ποτέ μονάρχες [πέρα ίσως του Μακαρίου] υπάρχουν και αλλού Ορθόδοξοι που ακόμα προσεύχονται για την νίκη των... βασιλέων.

Κι όμως, σε εγκαίνια στην Αστόρια την περασμένη εβδόμαδα έτυχε να το ακούσουμε κι αυτό. 'Οταν ήρθε η ώρα του "Σώσων Κύριε τον λαό σου", ο παπάς έκανε σήμα στον κόσμο να ψάλλουνε όλοι μαζί.

Φανταστείτε τη σκηνή- ένα δωμάτιο γεμάτο τίγκα με ομογενείς να αρχίζει ξαφνικά να ψάλλει "νικάς τοις βασιλεύσι"... Σαν αριστερίζων νέος μπορώ να πω οτι εσηκώστην η τρίχα μου, ένιωσα λες και ήμουν σε παράνομη συγκέντρωση φιλοβασιλικών. Κοίταγα γύρω μου να δω από πού θα πεταγόντουσαν οι Χίτες να με στείλουν εξορία στις βραχονησίδες.

Βέβαια η απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδας να αλλάξει το τροπάριο όταν αυτό ψάλλεται εκτός ναών δεν νομίζω να καλύπτει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής. Όταν όμως οι ομογενείς επιμένουν τόσο έντονα να είναι κοντά και να ακολουθούν τις εξελίξεις στη Μητέρα Πατρίδα, τότε πώς τους ξέφυγε αυτή η εξέλιξη; Δεν ξέρω, απλά ρωτάω.

Για το θέμα αυτό έγραψε το 1998 ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος. Το ίδιο το κείμενο αξίζει μια ανάγνωση μια και ο Ναυπάκτου δίνει πολύ καλά επιχειρήματα για την κατάργηση του "βασιλεύσι". Θα παραθέσω μόνο ένα μικρό χαρακτηριστικό κομμάτι [τα italics δικά μου]:

Οι σύγχρονοι άρχοντες δεν κυβερνούν τον λαό με την θεολογία, αλλά με την κοινωνιολογία, οπότε γίνεται διάκριση μεταξύ καπιταλιστικών, σοσιαλιστικών και φιλελευθέρων τρόπων διοικήσεως της Πολιτείας. Επομένως, οι σύγχρονοι άρχοντες είναι πολύ διαφορετικοί από τους παλαιούς. Άλλαξε σήμερα το πνεύμα του πολιτειοκρατικού συστήματος διοικήσεως. [...]
Οι βάρβαροι της εποχής εκείνης είναι οι ίδιοι με τους βαρβάρους της εποχής μας; Δεν γνωρίζω ποιούς θα κληθούμε να ονομάσουμε σήμερα βαρβάρους και να προσευχόμαστε εναντίον τους. Μπορούμε σήμερα να ονομάζουμε βαρβάρους; [...]
Σίγουρα το τροπάριο αυτό δεν είναι μια ιστορική ανάμνηση, αλλά μια προσευχή. Επομένως, τί θα κάνουμε όταν κληθούμε να προσευχόμαστε για τους άρχοντες, εναντίον των βαρβάρων σε περίοδο δικτατορίας, ή όταν η χώρα μας βρεθή υπό ξενική κατοχή; Ποιούς θα εννοούν οι Χριστιανοί στην Τουρκία ως βασιλείς, οι οποίοι Τούρκοι άρχοντες θα συστρατευθούν εναντίον των δικών τους βαρβάρων.

Ποιούς εννοεί η Ομογένεια σαν "Βασιλείς"; Σιγούρα κανέναν, πράγμα το οποίο κάνει τις συγκεκριμένες λέξεις τουλάχιστον αναχρονιστικές. Από πολιτικής άποψης δεν υπάρχει φυσικά θέμα- από θρησκευτικής όμως; Ας το κοιτάξουν οι θρησκευόμενοι λοιπόν... Εγώ ο αριστερίζων θα συνεχίσω σε λειτουργίες της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να ψέλλω "τοις ευσεβεύσι". Ίσως και σε αυτές της Κυπριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας γιατί είναι καιρός και εμείς να αφήσουμε τους βασιλιάδες και να προχωρήσουμε επιτέλους στον επόμενο αιώνα.

*[Ευχαριστίες στην φίλη Τταλού για τη διόρθωση!]